ยนกล่าวอย่างสงบ
ไป๋เฟิงอู่ยินดีและพยักหน้ารับ
ในไม่ช้า เยว่ชิงเหอก็ถูกชิวเยว่พามาอยู่ต่อหน้าทุกคน เด็กหญิงน้อยมองผู้ใหญ่ที่ยืนกันอยู่เต็มไปหมด เห็นได้ชัดว่าตื่นเต้นอยู่บ้าง นางยืนอยู่ด้านหลังเซียวเหยียนตามความเคยชิน ใช้เขาบังร่างกายของตนเองไว้ครึ่งหนึ่ง ภาพเช่นนี้นางเคยเห็นมาก่อน ตอนที่เซียวเหยียนสร้างรากฐานและวัดกระดูก เพียงแต่สายตาของผู้ใหญ่เหล่านั้นในภายหลังกลับทำให้นางรู้สึกเสียใจ
“ท่านปรมาจารย์กระบี่อาวุโส นี่คืออัจฉริยะแห่งเพลงกระบี่ที่ข้าได้เรียนท่านผ่านทางเย่ชิงเฟิงนั่นเองขอรับ” รอจนเยว่ชิงเหอเข้ามา ผู้อาวุโสจากกองทัพก็ก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อย กล่าวอย่างเคารพ
หลี่ชางเสวียนพยักหน้าเล็กน้อย ที่เขามาในครั้งนี้ ส่วนใหญ่ก็เป็นเพราะศิษย์คนที่สามของตนเองร้องขอไม่หยุด พูดถึงเด็กหญิงน้อยของจวนขุนพลเทวะเสียเลิศเลอ เขาก็มีใจรักผู้มีพรสวรรค์ จึงได้ยอมลงจากกระท่อมกระบี่ เดินทางมายังโลกมนุษย์ที่รุ่งเรืองแห่งนี้สักครั้ง
“ขอบเขตพลังประสานขั้นสิบสมบูรณ์ โครงกระดูกเต็มเปี่ยม ไม่เลว” หลี่ชางเสวียนมองออกถึงระดับพลังของเด็กหญิงน้อยในแวบเดียว ในแววตาปรากฏความพึงพอใจ ได้ยินมาว่าเป็นกายยุทธ์ระดับเก้า จัดเป
