ิมิ โชตะมองใบหน้าที่ซีดลงเรื่อยๆ ทันใดนั้นก็ได้สติ เขากอดเธอเข้าสู่อ้อมอก“ตอนนี้ไม่ใช่เวลาพูดเรื่องการเวียนว่ายตายเกิด! ที่คุณพูดแบบนี้ เหมือนกำลังทิ้งคำอำลาไว้เลย!” มือทั้งสองข้างของโฮชิมิ โชตะเปื้อนเลือดของ [ทาเคฮิเมะ] เขาส่ายหน้าไม่หยุด “คุณจะไม่ตาย คุณเป็นวิญญาณดาบมากาตสึ ตราบใดที่ดาบเล่มนี้ยังอยู่ คุณก็จะไม่มีวันตาย!”เขานึกอะไรขึ้นมาได้ เงยหน้ามองไปทางฟุรุฮาระ โยชิกิที่อยู่ไม่ไกล แล้วตะโกนเสียงดัง“ฟุรุฮาระ! [คามิคาคุชิ] ของคุณสามารถซ่อมแซมดาบมากาตสึเล่มอื่นๆ ได้ไม่ใช่เหรอ? รีบช่วยเธอสิ!”ฟุรุฮาระ โยชิกิตบด้ามดาบ [คามิคาคุชิ] เบาๆ ชายชราคนหนึ่งลอยออกมาเหมือนควัน นั่นคือวิญญาณดาบมากาตสึเล่มนี้ ซึ่งก็คือ ฟุรุซึกิ ฮิโรทากะ มนุษย์คนเดียวที่มีส่วนร่วมในกระบวนการตีเก้าดาบมากาตสึฟุรุซึกิ ฮิโรทากะมอง [ทาเคฮิเมะ] ในอ้อมกอดของโฮชิมิ โชตะด้วยสีหน้าซับซ้อน แล้วค่อยๆ เอ่ยปาก“นางจะไม่ตาย……แต่ว่า ร่างกายนี้คงรักษาไว้ไม่ได้แล้ว”“หมายความว่ายังไง?” โฮชิมิ โชตะชะงัก“โดยปกติแล้ว วิญญาณของดาบมากาตสึจะไม่มีร่างกาย” ฟุรุซึกิ ฮิโรทากะค่อยๆ อธิบาย “การรวมร่างเป็นเนื้อหนังมังสาต้องใช้เวลาและพลังมหาศาล แม้แต่เก้าดาบมากาตสึ ก็ไม่ใช่ทุกเล่มที่มีความสามารถนี้ มีเพียง [ทาเคฮิเมะ]เท่านั้นที่ทำได้ เมื่อร่างกายนี้ตาย นางก็จะกลับไปเป็นวิญญาณดาบที่ไร้ตัวตนอีกครั้ง กลับเข้าสู่ดาบมากาตสึ หลังจากผ่านช่วงเวลาบ่มเพาะร
