ตัวยังไม่ถึง แต่พลังจิตก็รับรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่นี่แล้ว… รวมถึงภาพที่คนพวกนี้ด่าทอยูริ ทากิชิโระด้วยบางเรื่อง ยูริ ทากิชิโระอาจจะอดทนได้… แต่เขาทนไม่ได้ผู้คนต่างก็มองหน้ากันไปมา ส่วนใหญ่ตาเป็นประกาย ไม่กล้าสบตาหลินชีเยี่ยโดยตรง แต่แปลกที่ว่าพวกเขาที่เมื่อกี้ยังวางท่าเหยียดหยามยูริ ทากิชิโระ ตอนนี้เมื่อเผชิญหน้ากับหลินชีเยี่ย กลับไม่มีใครกล้าออกมาพูดแม้แต่ครึ่งคำบางทีนี่อาจเป็นเพราะพวกเขารู้ในใจว่า เทพชุดขาวจะไม่ทำร้ายพวกเขา ซึ่งทำให้พวกเขามีความมั่นใจที่จะทำตัวเหิมเกริม และหลินชีเยี่ย… จะฆ่าคนจริงๆผู้ชายหลายคนที่นอนอยู่ท่ามกลางกองเลือดนั้น คือการข่มขู่ที่ดีที่สุด“ไม่มีใครพูดอะไรเลยเหรอ?” หลินชีเยี่ยหรี่ตาลง “งั้น… ทุกคนคุกเข่าลง!”ตุบ!!รัศมีของทรราชโบราณอันทรงพลังปะทุออกมาจากร่างของหลินชีเยี่ย นอกจากเด็กหญิงตัวน้อยแล้ว อำนาจของจักรพรรดิที่ไม่มีใครเทียบได้ กดทับลงบนทุกคนราวกับภูเขาหนักอึ้งในชั่วขณะนี้ ในสายตาของทุกคน ร่างของหลินชีเยี่ยดูสูงเสียดฟ้า เพียงแค่สายตากวาดมองพวกเขา ก็แทบจะฉีกจิตวิญญาณของพวกเขาออกเป็นชิ้นๆขาของพวกเขาอ่อนยวบ ล้มคุกเข่าลงกับพื้นความกลัว ความเคารพยำเกรง การน่าบูชา… พวกเขาสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง ก้มหัวลงต่ำ ราวกับเป็นกลุ่มคนบาปที่สำนึกผิดอย่างหนัก คุกเข่าอยู่ต่อหน้าหลินชีเยี่ย โดยไม่มีความคิดต่อต้านแม้แต่น้อยราวกับว่านี่คือสัญชาตญาณที่ฝังอยู่ในใจของพวกเขา