ไม่เรียกมาเล่นด้วยกันสักสองสามคนเหรอ?”เสิ่นชิงจู่มองเขาแวบหนึ่ง ครุ่นคิดอย่างจริงจัง “สาวๆ ไม่มี แต่หนุ่มๆ มีเพียบ อยากให้ฉันเรียกมาอยู่เป็นเพื่อนไหมล่ะ?”“……งั้นไม่เป็นไรครับ ผมไม่สนใจผู้ชาย” ไป๋หลี่พั่งพั่งยักไหล่ “แต่คุณอาจจะถามพี่หลานดูว่าต้องการไหม……”ไป๋หลี่พั่งพั่งขยิบตาให้เจียหลานหญิงสาวตกใจเล็กน้อยพลางนึกอะไรขึ้นมาได้ เธอเม้มปากน้อยๆ แล้วพูดอย่างหึงหวง“หนุ่มๆ เหรอ? งั้นเรียกโฮสต์มาดีกว่า……ฉันได้ยินมาว่า มีคนบางคนกลายเป็นดาวรุ่งในวงการโฮสต์ญี่ปุ่น เคยดูแลสาวๆ มากพอจะเดินรอบโตเกียวได้ ทุกคืนมีเศรษฐินีมากมายยอมทุ่มเททุกอย่างเพื่อเขาด้วย”“ดาวรุ่งในวงการโฮสต์เหรอ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งงุนงง “ใครกันล่ะ?”“แน่นอนว่าไม่ใช่ฉัน ฉันถูกขังอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์มาสองปีแล้ว” เฉาเยวียนรีบปฏิเสธเป็นคนแรก“ไม่ใช่ฉันหรอก ฉันอยู่กับเจียงเอ่อร์ตลอดเวลา” อันชิงอวี๋พูดต่อบรรยากาศรอบข้างตกอยู่ในความเงียบอย่างกะทันหันสายตาของทุกคนมองไปที่เสิ่นชิงจู่คนหลังเงียบไปครู่หนึ่งก่อนพูดว่า “อย่ามองสิ ไม่ใช่ฉันหรอก ฉันเป็นบอสใหญ่ของแก๊งเงามรณะ จะไปเป็นโฮสต์ได้ยังไง?”ถ้าไม่ใช่คนพวกนี้ ก็เหลือแต่……“ชีเยี่ย? ชีเยี่ยอยู่ไหน?” ไป๋หลี่พั่งพั่งเบิกตาโพลง“เขาบอกว่า เขาจะไปร่วมไว้อาลัยให้กับคนรู้จักกับเพื่อนร่วมงาน”“เพื่อนร่วมงาน? เขามีเพื่อนร่วมงานที่ไหนกัน?”เสิ่นชิงจู่ครุ่นคิด แล้วล้วงหาในอกเสื้อสักพัก ก่อนจะหยิบใบปลิวท
