ีความหวัง”อามามิยะ ฮารูกิวางมือลงบนดาบ [อาเมะคูซูเระ] ที่เอว ลูบด้ามดาบเบาๆ “จำตำนานที่ผมเคยเล่าให้ฟังได้ไหม?”“เทพคุนิสึคามิสร้างดาบมากาตสึทั้งเก้าเล่มเพื่อต่อสู้กับเทพอามัตสึคามิ เมื่อดาบมากาตสึทั้งเก้าเล่มหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว มันก็จะสมบูรณ์แบบ กลายเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถแยกสวรรค์ออกจากกันได้……”“วัตถุศักดิ์สิทธิ์……” หลินชีเยี่ยดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ “คุณต้องการรวบรวมดาบมากาตสึทั้งเก้าเล่มงั้นเหรอ?”“กระจกยาตะที่เป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ของที่ราบฟ้าสูงสามารถใช้เป็นภาชนะบรรจุ ‘แวดวงผู้เลื่อมใส’ ได้ แล้วทำไมดาบมากาตสึที่เทพคุนิสึคามิสร้างจะเป็นภาชนะไม่ได้ล่ะ?”ดวงตาของอามามิยะ ฮารูกิเปล่งประกาย “ถ้าผมสามารถหลอมรวมดาบมากาตสึทั้งเก้าเล่มเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์นั้นได้ ก็จะสามารถสร้างโลกวัตถุศักดิ์สิทธิ์ใหม่ที่อิสระ ไร้อำนาจของเทพเจ้า เพื่อรองรับประชากรห้าสิบล้านคนนี้ได้!”หลินชีเยี่ยอ้าปากเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็หุบปากลงแผนการนี้ มันบ้าบิ่นเกินไป อันตรายเกินไป และริบหรี่เกินไป…การสร้างโลกที่รองรับประชากรห้าสิบล้านคนไม่ใช่แค่มีวัตถุศักดิ์สิทธิ์แล้วจะทำได้ง่ายๆ ยังมีปัญหาเรื่องการเลี้ยงดูพวกเขาด้วย จะให้อามามิยะ ฮารูกิทำเหมือนเหล่าเทพในที่ราบฟ้าสูง ใช้จิตวิญญาณมนุษย์จำนวนมหาศาลเป็นเชื้อเพลิงเหรอ?แต่ไม่ว่าอย่างไร นี่ก็เป็นความหวังสุดท้ายของประชากรห้าสิบล้านคนนี้แล้ว“ผมเข้
