กอาญายุทธ์! ก้าวไปข้างหน้าเพื่อรับราชโองการ!”
สุรเสียงทรงอำนาจดังกึกก้องไปทั่วทั้งท้องพระโรงจนหูแทบดับ
เซียวเหยียนฝืนเพ่งมองไปยังสองฟากฝั่งของผืนพรม เห็นเพียงเงาร่างของเหล่าขุนนางในชุดพิธีการยืนสงบนิ่งก้มศีรษะ ที่นี่คือ… วังหลวง?
ราชวงศ์ประกาศิตสวรรค์… ในประวัติศาสตร์ไม่เคยมีราชวงศ์นี้มิใช่รึ?
ขณะที่เซียวเหยียนกำลังงุนงง พลันมีบุรุษร่างยักษ์ผู้หนึ่งก้าวออกมาจากด้านข้าง ทรวดทรงองอาจตั้งตรง แม้เห็นเพียงแผ่นหลัง แต่กลับให้ความรู้สึกราวกับได้กลิ่นอายแห่งการนองเลือดและความตายคลุ้งออกมา
“บัดนี้ เราขอแต่งตั้งคุณชายเก้าแห่งตระกูลเซียว เซียวโม่เฉิง ขึ้นเป็นขุนศึกพิทักษ์ชาติขั้นหนึ่ง เลื่อนตำแหน่งเป็นแม่ทัพใหญ่ อนุญาตให้ฝังร่างในสุสานหลวงได้! พระราชทานสมบัติโบราณสิบเกวียน ป้ายมังกรประกาศิตสามชิ้น และทองคำอีกสิบหาบ!”
“นับแต่นี้ไป ทั่วทั้งแผ่นดินจงไว้ทุกข์สามทิวา ภายในวังหลวงห้ามเสพของคาวเจ็ดทิวา เพื่อเซ่นไหว้ดวงวิญญาณวีรชนแห่งขุนศึกพิทักษ์ชาติ!”
เมื่อราชโองการอันยิ่งใหญ่ปานฟ้าประทานนี้ประกาศออกมา เหล่าขุนนางในท้องพระโรงต่างตกตะลึงจนสั่นสะท้าน
อายุเพียงสิบเก้าปี กลับได้เป็นถึงแม่ทัพใหญ่ ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นขุนศึก!
