ะสอบป่าน ใช้เชือกมัดปากกระสอบแล้วลากไปบนพื้น “เอาล่ะ ดูนี่สิ นี่คืออะไร?” ฮารูกิ พบนาฬิกาข้อมือแบบพิกเซลในกระเป๋าเป้ใบนั้นหลินชีเยี่ยรับนาฬิกามา บนหน้าปัดเป็นภาพคล้ายเรดาร์ตรวจจับ มีสามเหลี่ยมสีแดงกะพริบอยู่หลายจุด และมีจุดสีน้ำเงินเข้มหนึ่งจุดกระพริบอย่างต่อเนื่องในทิศทางหนึ่งหลินชีเยี่ยพิจารณาตำแหน่งของสามเหลี่ยมสีแดงเหล่านั้น ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “สามเหลี่ยมพวกนี้น่าจะเป็นอุปกรณ์เตือนภัยอินฟราเรดที่เขาตั้งไว้ แล้วจุดสีน้ำเงินเข้มนี้… คืออะไรกันนะ?”คนลึกลับคนนี้เข้ามาในซากปรักหักพังก่อนหลินชีเยี่ยนานมาก มีเวลาเพียงพอที่จะสำรวจพื้นที่นี้ และอีกฝ่ายยังตั้งใจทำเครื่องหมายจุดนี้ไว้ด้วย มันหมายความว่าอะไร?‘ที่นี่มีอะไรอยู่?’หลินชีเยี่ยมองไปตามทิศทางของจุดสีน้ำเงินบนหน้าปัด พบว่าทิศทางนั้นพอดีกับต้นกำเนิดของแสงสีฟ้าอ่อนที่กระจายอยู่บนท้องฟ้า แต่ยังอยู่ห่างจากที่นี่อีกไกลมาก“เราสำรวจพื้นที่นี้เกือบหมดแล้ว ไปดูที่จุดที่ทำเครื่องหมายไว้บนนี้กันเถอะ บางทีอาจจะได้พบอะไรที่ไม่คาดคิดก็ได้” หลินชีเยี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจแน่นอนว่าฮารูกิไม่มีความเห็นอะไร เขาเชื่อมั่นในการตัดสินใจของหลินชีเยี่ยอย่างสมบูรณ์ทั้งสองเดินตามทิศทางของจุดสีน้ำเงินนี้เป็นเวลานาน ซากปรักหักพังของเมืองรอบๆ น้อยลงเรื่อยๆ แต่กลับมีหินโสโครก สาหร่าย และซากปลาขนาดใหญ่ที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นและในอากาศมากขึ้น
