ามสงสัย แต่แล้วก็แกล้งทำเป็นไม่สนใจ เลือกดูสินค้าต่อไปการเปลี่ยนแปลงสีหน้าเพียงเล็กน้อยใต้หมวกแก๊ปนี้ แม้จะไม่ชัดเจนนักแต่พลังจิตของหลินชีเยี่ยก็สามารถจับภาพนี้ได้อย่างชัดเจนหลินชีเยี่ยเพียงแค่มองเขาผ่านๆ จากนั้นก็เดินผ่านไปราวกับไม่ได้สังเกตเห็นเขาเลย“ไปกันเถอะ” อามามิยะ ฮารูกิกล่าวทั้งสองคนถือกล่องเดินออกจากร้าน หลังจากผ่านไปสักพักชายคนนั้นก็ค่อยๆ เดินมาหน้าร้าน กระซิบเสียงเบา“ของ… ยังมีอีกไหม?”……“คนนั้นก็มาซื้อชุดดำน้ำเหมือนกัน”เมื่อเดินออกมานอกร้าน หลินชีเยี่ยก็พูดขึ้นทันทีอามามิยะ ฮารูกิงุนงงไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกออกว่าหลินชีเยี่ยหมายถึงใคร “ยังมีคนต้องการของพวกนี้อีกเหรอ?เขาจะไปดำน้ำที่ไหน?”“ไม่รู้ แต่เขาไม่ใช่คนธรรมดา” หลินชีเยี่ยพูดอย่างมั่นใจ “มือของเขาเต็มไปด้วยรอยด้าน ก้าวเดินคล่องแคล่ว คงฝึกฝนและจับปืนเป็นประจำสายตาของเขาดูเหมือนจะสังเกตเห็นว่าพวกเรามีปัญหา มีความระแวดระวังและความสามารถในการต่อต้านการสอดแนมสูงมาก……และที่ฝ่ามือของเขามีรอยประทับรูปเรือลำหนึ่งค่อยๆ เคลื่อนเข้าสู่ฝั่งท่ามกลางคลื่นทะเลที่โหมกระหน่ำ”แม้จะยังเป็นเวลากลางวัน แต่ภายใต้ม่านหมอกที่ปกคลุมทุกอย่างยังคงเลือนราง แม้แต่ท้องฟ้าก็ยังดูมืดครึ้มเจียหลาน อู๋เซียงหนาน และอัศวินเดินลงจากเรือ เท้าทั้งสองข้างเหยียบลงบนหาดทราย เงยหน้ามองไปยังซากปรักหักพังของเมืองที่ถูกปกคลุมด้วยหมอก ดวงตาทั้งสองพริ้มลงเล็กน้อยตึก
