!เงาของ [โคกุโจ] ถูกบังคับให้หยุดทันทีที่สัมผัสกับฝ่ามือของเธอ มือเรียวบางนั้นสกัดเงาดาบที่ใหญ่กว่าเธอหลายเท่าได้อย่างง่ายดาย จากนั้นเธอก็กำมือเป็นหมัดและชกลงบนเงาดาบในชั่วพริบตาตูม!!คลื่นอากาศที่มองไม่เห็นระเบิดออกจากหมัด ทำให้โฮชิมิ โชตะที่หลบอยู่ไกลๆ ล้มลง ในขณะเดียวกัน เงาของ[โคกุโจ] ก็แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ!ดวงตาสีทองรูปไข่ของ [ทาเคฮิเมะ] จ้องมองหลินชีเยี่ย เธอหรี่ตาและยิ้มพลางเอ่ยว่า “ยังมีวิธีอื่นอีกไหม? ถ้าไม่มีแล้ว ฉันก็จะชนะแล้วนะ”หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วแน่น พลังของ [ทาเคฮิเมะ] เหนือความคาดหมาย เขานึกว่า [โคกุโจ] จะพลิกสถานการณ์ได้แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะสามารถทำลายเงาของมันได้อย่างง่ายดาย แม้ว่าเขาจะไม่ได้ใช้พลังทั้งหมดก็ตาม แต่หากเขาจริงจังล่ะก็ ถนนทั้งสายคงได้รับผลกระทบไปด้วย และยังไม่แน่ว่าจะสามารถเอาชนะ [ทาเคฮิเมะ] ได้วิธีอื่นก็ใช่ว่าไม่มี แต่การเรียกมู่มู่มาถล่ม [ทาเคฮิเมะ] ด้วยขีปนาวุธนำวิถีก็ดูจะทำเกินไป เพราะนี่เป็นเพียงเกมเท่านั้นหลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลินชีเยี่ยก็หลับตาลงอย่างจนใจ “รอบนี้ ผมยอมแพ้”สิ้นเสียง คลื่นพลังรอบตัว [ทาเคฮิเมะ] ก็ค่อยๆ สงบลง เธอปล่อยมือหลินชีเยี่ย ความสง่างามและความกดดันบนใบหน้าเลือนหายไป เแทนที่ด้วยรอยยิ้มบางเบา เธอนั่งลงบนเบาะรองนั่งพร้อมเอ่ยว่า“เช่นนั้น เจ้าก็ต้องรับการลงโทษจากข้านะ……”หลินชีเยี่ยพยักหน้า “พนันแล้วก็ต้องยอมรับ”เมื่อเห็นภาพน
