ทั้งหมดที่กล่าวมา คือเรื่องราวของสายหลอมศพแห่งสำนักหลอมวิญญาณ
ส่วนสายหลอมวิญญาณนั้น คือการรอให้คนตายแล้วจึงช่วงชิงวิญญาณมาเพื่อฝึกฝน
ทว่าเนื่องจากการรอให้คนตายเองนั้นมีประสิทธิภาพต่ำเกินไป
ดังนั้นคนในสายหลอมวิญญาณส่วนใหญ่จึงมักจะลงมือฆ่าคนด้วยตนเอง เพื่อให้ได้วิญญาณมาจำนวนมาก
เมื่อเทียบกันแล้ว สายที่สามอย่างสายหลอมทารกกลับเป็นสายที่อำมหิตที่สุด
จ้าวปินหยวน ก็คือคนในสายนี้
สายหลอมศพต้องการเพียงซากศพ จึงเป็นสายที่ทำร้ายคนน้อยที่สุด
เพราะซากศพสามารถเก็บรักษาไว้ได้นาน จะสิบวัน ครึ่งเดือน หรือแม้แต่ครึ่งปีจนถึงหนึ่งปี ซากศพก็ยังนำมาใช้งานได้
สายหลอมวิญญาณต้องการวิญญาณ จึงทำร้ายคนมากกว่าสายหลอมศพไม่น้อย
นั่นเพราะวิญญาณต่างจากซากศพ แม้จะไปพบศพเก่าเมื่อหนึ่งหรือสองปีก่อนในป่าลึก ก็ยังนำมากลั่นเป็นศพเดินได้ได้
ทว่าหากวิญญาณตายเกินเจ็ดวัน มันจะสลายหายไปอย่างสมบูรณ์และพรากจากร่าง
เงื่อนไขที่บีบคั้นนี้ ย่อมกำหนดให้นักหลอมวิญญาณจำนวนมากต้องลงมือฆ่าคนเพื่อชิงวิญญาณด้วยตนเอง
ส่วนสายสุดท้ายอย่างสายหลอมทารกนั้น ไม่จำเป็นต้องอธิบายความมากไปกว่านี้แล้ว
