โทรศัพท์สายนี้โทรมาที่นี่เมื่อสี่วันก่อน นั่นหมายความว่า ตอนที่พวกเขาตามหาเธอ เธอยังไม่ได้พยายามฆ่าตัวตายใช่ไหม?อีกอย่างเธอเป็นคนโยโกฮาม่า ถ้าจะจับเธอก็ควรเป็นหน้าที่ของตำรวจโยโกฮาม่า ทำไมถึงเป็นสถานีตำรวจโอซาก้าที่โทรมาหาล่ะ?ในขณะที่ยูรินะกำลังสงสัย เสียงผู้หญิงจากปลายสายก็พูดต่อว่า[คุณพ่อของคุณ หรือที่รู้จักกันในนามอาชญากรระดับ ‘ปีศาจร้าย’ ยูริ โคกูเท็ตสึ ถูกตำรวจโอซาก้าสังหารเมื่อสี่วันก่อน เขามีของใช้ส่วนตัวบางอย่างที่เป็นสมบัติตกทอด ต้องการให้ญาติมารับ คุณสะดวกมาที่โอซาก้าเมื่อไหร่คะ?]ยูรินะยืนนิ่งอยู่กับที่[สวัสดีค่ะ? ได้ยินไหมคะ?] เสียงผู้หญิงจากปลายสายดังขึ้นอีกครั้งยูรินะไม่ตอบ เธอลังเลครู่หนึ่งก่อนจะวางสายไป“ยังไง ไม่คิดจะไปพบเขาเป็นครั้งสุดท้ายเหรอ?” หลินชีเยี่ยเห็นปฏิกิริยาของยูรินะก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย“ฉัน……ฉันไม่รู้”ยูรินะก้มหน้า เม้มริมฝีปากแน่น สีหน้าดูลำบากใจ “ฉันไม่ได้เจอเขามาหลายปีแล้ว ตั้งแต่เขาทิ้งฉันกับแม่ไป ฉันก็ตัดขาดความสัมพันธ์กับเขา……”“บางทีในของใช้ส่วนตัวของเขา อาจจะมีสิ่งที่พวกยากูซ่ากำลังตามหาอยู่ ซึ่งอาจจะอธิบายเรื่องทั้งหมดได้นะ”“ฉัน……”หลินชีเยี่ยเห็นสีหน้าลำบากใจของเด็กหญิงก็ถอนหายใจ แล้วลุกขึ้นจากโซฟา “ฉันเป็นแค่คนนอก ไม่มีสิทธิ์มาชี้นำการตัดสินใจของเธอ แต่ฉันคิดว่า……เขาก็เป็นพ่อของเธอ ถ้าเป็นไปได้ก็ควรไปพบเขาสักครั้ง หลังจากครั้งนี้ก็จะเป็นการอำลาตล
