บทที่ 161 ปีศาจอาละวาด มิอาจนิ่งดูดาย
ตามข้อเท็จจริงแล้ว ผู้คนที่ถูกทำลายชีวิตด้วยเกมสันทนาการเล็ก ๆ เช่นนี้กลับมีจำนวนมากมายมหาศาลจนนับไม่ถ้วน
เมิ่งฝานคร้านที่จะอธิบายความ
การที่เขาสร้างไพ่เก้านี้ขึ้นมาเมื่อวันก่อน ย่อมเป็นความผิดพลาดของเขาจริง ๆ และเมื่อรู้ว่าพลาดก็ต้องรีบแก้ไขให้ทันท่วงที
ไม่ว่าอย่างไร เขาได้ทำลายไพ่เก้าบนโต๊ะทิ้งไปแล้ว เพื่อแสดงจุดยืนของตนเอง
ฝ่ายเย่ชิงอวี๋เองก็มีท่าทีที่ชัดเจน นางมิได้เก็บรวบรวมหินวิญญาณบนโต๊ะคืนไป
นางส่ายหน้าพลางกล่าวว่า
“เมื่อกล้าเดิมพันก็ต้องยอมรับความพ่ายแพ้ ข้าจะรับหินวิญญาณเหล่านี้คืนไปได้อย่างไร? อีกอย่างหินวิญญาณเพียงเท่านี้ ข้าหาได้เห็นเป็นเรื่องใหญ่ไม่”
ในฐานะศิษย์ที่โดดเด่นที่สุดของหอปรุงยา หินวิญญาณเพียงไม่กี่ร้อยก้อนสำหรับนางแล้วนับว่าเล็กน้อยยิ่งนัก
หากนางเก็บคืนไป ย่อมเป็นการเสียหน้าอย่างยิ่ง
นางมีความรู้สึกอยากเอาชนะเมิ่งฝานอย่างประหลาดเกิดขึ้นในใจ
“เอาเถิด ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้าก็จงไปจัดเตรียมข้าวของแล้วพวกเราออกเดินทางกันต่อ”
เมิ่งฝานยิ้มบาง ๆ มิได้คะยั้นคะยอ และเก็บหินวิญญาณเหล่านั้นเข้าสู่แหวนมิติไป