ทุกครั้งที่เขาได้สัมผัสติดต่อกับศิษย์หญิงของสำนักซูซาน ผู้อาวุโสหลินมักจะใช้คำว่าคลุกคลีพัวพันมาพรรณนาถึงเขาเสมอ ช่างเป็นการทำลายความบริสุทธิ์สะอาดของคนแท้ๆ
“จะเป็นการคลุกคลีพัวพันหรือไม่ มีเพียงในใจเจ้าเท่านั้นที่รู้แจ้ง แต่เจ้าวางใจเถอะ อาจารย์จะก้าวก่ายเฉพาะเรื่องการบำเพ็ญเพียรของเจ้าเท่านั้น จะไม่เข้าไปยุ่งเรื่องความรักของเจ้า เจ้าแค่ระวังอย่าไปก่อหนี้รักหรือเผชิญวิบากรักก็พอ” ผู้อาวุโสหลินกล่าวด้วยรอยยิ้มละไม
เมิ่งฝานยิ้มขื่น พลางขี้เกียจที่จะสานต่อบทสนทนาในหัวข้อนี้ของผู้อาวุโสหลิน
“ท่านอาจารย์ ท่านคิดว่าศิษย์ควรตอบรับคำขอของศิษย์พี่หญิงเย่หรือไม่ขอรับ?” เขาเปลี่ยนประเด็นไปถามโดยตรง
“หากเป็นคนอื่น ข้าอาจจะบอกให้เขาปฏิเสธ เพราะการโลภมากเกินไปจะทำให้เคี้ยวไม่ละเอียด ในเมื่อเจ้าก็ได้สืบทอดวิชากระบี่อันยอดเยี่ยมมาไม่น้อยแล้ว” ผู้อาวุโสหลินมองเมิ่งฝานก่อนจะหยุดชะงักครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อว่า
