ตัว ราวกับกำลังประคองบางสิ่ง ใต้ฝ่าเท้า พายุหมุนวนไม่รู้จบ โอบล้อมรอบเมืองลอยฟ้า และผลักดันให้เมืองทั้งเมืองเคลื่อนไปทางทิศตะวันตกอย่างช้าๆชูก้มมองเมืองที่เรืองแสงสลัวใต้ฝ่าเท้า ขมวดคิ้วเล็กน้อย ชี้นิ้วมือขวาลงไป พลังวายุสีเขียวเข้มยาวหลายกิโลเมตรรวมตัวที่ปลายนิ้วของเขา พุ่งใส่เมืองเบื้องล่างทันทีที่พลังวายุสัมผัสกับกำแพงแสงสลัว ทั้งเมืองสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง กฎของเมืองผีเฟิงตูหมุนวน ทำลายพลังวายุนั้นจนแตกกระจายเมืองผีเฟิงตูต่อต้านกฎของเทพต่างถิ่นโดยสัญชาตญาณชูขมวดคิ้วเล็กน้อย ลังเลครู่หนึ่งก่อนจะค่อยๆ ลดมือลงตลอดทาง เขาพยายามทำลายกฎของเมืองผีเฟิงตูนับครั้งไม่ถ้วน ทว่าไม่เคยสำเร็จสักครั้งกฎของเมืองผีเฟิงตูปกป้องชีวิตในเศษซากเมืองราวกับกระดองเต่า แม้แต่เทพเจ้าแห่งสายลมก็ไม่อาจทำลายมันได้โดยง่าย นี่คือเหตุผลที่เขายังไม่สามารถปล้นเมืองผีเฟิงตูได้ และต้องตัดเอาทั้งเมืองผีเฟิงตูหนีไปทั้งหมดเหมือนกับโจรที่ไม่สามารถเปิดตู้นิรภัยเพื่อเอาสมบัติข้างใน จึงต้องใช้วิธีที่โง่ที่สุด คือขนเอาตู้นิรภัยทั้งหมดกลับไป แล้วค่อยๆ เปิดมันทีหลังส่วนชีวิตนับหมื่นที่อยู่ข้างในนั้น ก็เป็นเพียงของแถมในตู้นิรภัยเท่านั้นเมื่อกฎเกณฑ์ของเมืองผีเฟิงตูนี้แข็งแกร่งเช่นนี้ ก็จงย้ายมันทั้งหมดกลับไปยังเมืองแห่งดวงอาทิตย์ แล้วรวมพลังของเหล่าเทพเจ้าเพื่อเปิดมันออกเขาเงยหน้าขึ้น ควบคุมเศษซากเมืองที่เรืองแสงสลัวใต้เท้า แล
