ตอนที่ 152 เย่ชิงอวี๋ ท่านอาจารย์~
สิ่งที่เย่ชิงอวี๋เพิ่งเอ่ยปากไป คือการท้าประลองด้วย ‘วิชากระบี่มหาพินาศ’
นับว่ายังดีที่เป็นวิชานี้!
เพราะหากตัดคำว่า ‘มหาพินาศ’ ออกไปแล้วละก็ นางคงต้องเริ่มสงสัยในคุณค่าของชีวิตตนเองอย่างแน่นอน
ด้วยเหตุที่ว่าแม้วิชากระบี่มหาพินาศจะทรงอานุภาพเพียงใด แต่หากเมิ่งฝานหยิบยกวิชากระบี่ใด ๆ ออกมาตามใจชอบ มันย่อมต้องเหนือล้ำกว่าวิชากระบี่มหาพินาศอย่างไม่ต้องสงสัย!
หากเป็นการประลองเชิงชั้นในวิชาเดียวกัน อย่างน้อยในด้านท่วงท่ากระบี่ เย่ชิงอวี๋ก็คงไม่ถึงกับเพลี่ยงพล้ำจนดูไม่จืด
ทว่าถึงกระนั้น เมื่อเทียบกับรากฐานและปัญญาในวิถีกระบี่ของเมิ่งฝานแล้ว เย่ชิงอวี๋ยังคงห่างชั้นอยู่ราวฟ้ากับเหว
สิ่งเดียวที่เธอพอจะข่มเขาได้ก็คือระดับพลังวัตรปราณแท้!
แต่ในเมื่อต่างก็อยู่ในขอบเขตเทียนหยวนเหมือนกัน การที่เย่ชิงอวี๋จะใช้เพียงพลังปราณเพื่อกดขี่เมิ่งฝานนั้น ย่อมเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิง
เว้นเสียแต่ว่าเธอจะอยู่ในขอบเขตกลั่นเม็ดพลังหนิงตาน ถึงจะพอมีหวังใช้ปราณวรยุทธ์อันไพศาลบดขยี้เขาให้ราบคาบได้
“ศิษย์พี่ เชิญออกกระบี่!” เมิ่งฝานกล่าวกับเย่ชิงอวี๋
แม้หน้าที่การสั่งสอนเ