งกร้าว เป็นคนเจ้าเล่ห์ แต่ในใจกลับอ่อนโยนกว่าใครๆ……คืนนั้นกลับมาจากไนต์คลับ นายลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็ไม่ได้ลงมือฆ่าฉัน ตอนนั้นฉันก็เห็นแล้ว นาย……เป็นคนเลวไม่ได้หรอก”เสิ่นชิงจู่มองเขาอย่างประหลาดใจ “ตอนนั้นคุณไม่ได้เมาหรอกเหรอ?”“ในฐานะสายลับแฝงตัว ฉันจะปล่อยให้ตัวเองหมดสติง่ายๆ ได้ยังไง?”เสิ่นชิงจู่หันหน้าหนี “ชิ”“พี่คนเท่!!!”เสียงตะโกนคุ้นหูดังขึ้นจากชั้นล่างของโรงพยาบาลเสิ่นชิงจู่ชะงัก ก้มหน้ามองชั้นล่างของตึกผู้ป่วยใน มีห้าคนแบกโลงศพ ยืนอยู่ในแสงอรุณสีทองอ่อน กำลังยิ้มและเงยหน้ามองมาทางนี้ไป๋หลี่พั่งพั่งสูดหายใจลึก แล้วตะเบ็งเสียงตะโกนอีกครั้ง “ไปกันเถอะ!!!”เสิ่นชิงจู่ยืนนิ่งอยู่กับที่ลำดับเก้าที่นอนอยู่บนเตียงยิ้ม “พี่น้องของนายมาตามแล้ว”เสิ่นชิงจู่หันกลับมามองลำดับเก้า อ้าปากเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา“มองฉันทำไม? พวกเขาเรียกนาย ไม่ได้เรียกฉันนี่” ลำดับเก้าพูดอย่างจนใจ“พี่คนเท่!!!”เสียงของไป๋หลี่พั่งพั่งดังขึ้นอีกครั้งไม่นาน เสียงวุ่นวายก็ดังขึ้นจากชั้นล่าง“ไม่ใช่……คุณรปภ.พวกเราไม่ได้ตั้งใจรบกวนสภาพแวดล้อมของโรงพยาบาลจริงๆ นะ……ห้าร้อย ห้าร้อยพอไหม?พันหนึ่ง! ผมให้คุณคนละพัน!” ไป๋หลี่พั่งพั่งพูดเสียงอ่อย“ใช่ครับคุณรปภ.พวกเราแค่เรียกคนให้ลงมา……” นี่เป็นเสียงของเฉาเยวียน“พวกเราไม่ตะโกนแล้ว พวกเราไม่ตะโกนจริงๆ พวกเราขอรออยู่ตรงนี้ได้ไหม……เฮ้ย อย่าลงมือสิ!” นี่เป็
