เถาวัลย์น้ำแข็งจำนวนมากพุ่งออกมาจากพื้นโคลนราวกับหนวดมากมาย ตีใส่ม่านจรวดที่พุ่งมา ไอเย็นสีขาวพลุ่งพล่านในอากาศ จรวดทุกลูกที่กำลังจะสัมผัสเถาวัลย์แข็งตัวในทันที แม้แต่ปลายที่พ่นไอน้ำก็ถูกปิดผนึก สูญเสียความสามารถในการระเบิดม่านจรวดเหล่านี้กระทบเถาวัลย์เบาๆ ส่งเสียงดังกริ๊ง จากนั้นก็ร่วงลงอย่างไร้พลังปัง!เจียหลานในชุดฮั่นฝูสีน้ำเงินเข้มเหยียบลงบนบันได ทำให้บันไดแตกละเอียด ทั้งร่างพุ่งออกไปเหมือนลูกปืนใหญ่ทะยานเข้าใส่ตานเหม่ยที่กำลังพุ่งมา!ตานเหม่ยที่สวมเกราะสีเทาและถือหอกฟางเทียนฮว่าจี่หรี่ตาลง เร่งความเร็วขึ้นอีกหลายส่วน ร่างทั้งสองชนกันอย่างไม่มีลูกเล่นใดๆ ในชั่วขณะต่อมา ตานเหม่ยก็ถูกเจียหลานชนกระเด็นออกไปเหมือนสายฟ้า!เมื่อเห็นรองหัวหน้าหน่วยที่มีชื่อเสียงด้านความดุดันของพวกเขาถูกร่างที่สวมหน้ากากอั้งฮั้ยยี้ชนกระเด็นไปกว่ายี่สิบเมตร สมาชิกคนอื่นๆ ของหน่วย 009 ก็มีสีหน้าไม่อยากเชื่อ‘มีใครสามารถชนรองหัวหน้าหน่วยที่ใช้พลังเต็มที่ให้กระเด็นได้บ้าง?’‘คนนั้นเป็นมนุษย์จริงๆ เหรอ?!’หลังจากชนตานเหม่ยกระเด็นไปแล้ว ร่างของเจียหลานก็ไม่หยุดชะงักแม้แต่น้อย ปลายเท้าแตะพื้นเบาๆ แล้วพุ่งเข้าหาตานเหม่ยอีกครั้งด้วยมือเปล่าคนอื่นๆ กำลังจะหันไปช่วยตานเหม่ย แต่ท้องฟ้าเหนือศีรษะกลับมืดลงอย่างเห็นได้ชัด ราวกับว่าความมืดมิดได้มาเยือนแล้วร่างที่สวมหน้ากากซุนหงอคงปรากฏขึ้นจากความมืดราวกับภูตผี ขวางหน้าพวกเ