พั่งหัวเราะคิกคัก หยิบวิทยุสื่อสารจากเอว แล้วกดปุ่ม “ทุกคนพร้อม เปิดไฟ!”พรึ่บ! พรึ่บ! พรึ่บ! พรึ่บ!ไฟหน้ารถมากมายสว่างขึ้นจากความมืด รถเบนซ์นับร้อยคันที่ซ่อนอยู่รอบฐานทัพทหารเปิดไฟพร้อมกัน แสงไฟจ้าล้อมรอบฐานทัพไว้อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่ว่าโจวผิงจะเดินไปทางไหน ก็ไม่มีทางหลบพ้นขอบเขตแสงไฟของพวกมันได้“เงินปันผลของบริษัทเข้าบัญชีเมื่อสัปดาห์ที่แล้วพอดี ไม่งั้นคงไม่แน่ว่าจะเช่ารถได้มากขนาดนี้” ไป๋หลี่พั่งพั่งยักไหล่ พูดยิ้มๆ “ผมกวาดรถเบนซ์ทั้งหมดของอุตสาหกรรมให้เช่าและขายรถในเมืองหวยไห่มาหมดแล้ว ยังมีอีกร้อยกว่าคันที่เรียกมาจากเมืองข้างๆ ด้วย เยอะขนาดนี้น่าจะพอแล้วนะครับ?”“พั่งพั่ง ฉันนึกขึ้นได้เรื่องหนึ่ง”“หืม?”หลินชีเยี่ยครุ่นคิด “ค่าชุดสูท นายจะคืนเงินให้พวกเราเมื่อไหร่?”“……ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะคุยเรื่องนี้นะ ชีเยี่ย?”“มีเหตุผล”หลินชีเยี่ยเงยหน้าขึ้น ยิ้มมองโจวผิง แล้วชี้ไปที่รถร้อยกว่าคันในบริเวณใกล้เคียง“ปรมาจารย์กระบี่ คุณเลือกคันที่ถูกใจเลย พวกเราจะเริ่มการฝึกขั้นที่สามแล้ว”……หนึ่งวันต่อมาเมืองซีหนิงหกร่างเดินออกมาจากสนามบินส่วนตัว ไป๋หลี่พั่งพั่งถอดแว่นกันแดดออกจากสันจมูก มองสำรวจเมืองที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายโบราณตรงหน้า คิ้วขมวดเล็กน้อย“ซีหนิงเหรอ……ก่อนหน้านี้ผมก็อยากมาเที่ยวอยู่แล้ว แต่น่าเสียดายที่ไม่มีโอกาส พวกเราต้องอยู่สักหลายวันแล้วล่ะ”“พวกเรามาฝึกซ้อม ไม่ได้มาเที่ยว” หลินชีเยี่
