บทที่ 148 ทำลายเพื่อสร้างใหม่ กายาเทพมังกรเขียว
“ศิษย์น้อมรับคำชี้แนะ ท่านอาจารย์โปรดวางใจ”
ในยามนั้น เมิ่งฝานมิได้แสดงท่าทีโอหังหรือประกาศความมั่นใจจนเกินงามว่าตนจะทำสำเร็จอย่างแน่นอน เพราะเขารู้ดีว่ายิ่งเขาแสดงออกถึงความระมัดระวังและถ่อมตนมากเท่าใด ผู้อาวุโสหลินก็จะยิ่งเบาใจมากเท่านั้น
แม้ลึก ๆเมิ่งฝานจะรู้สึกเสียดายที่อาจารย์มิอาจฝึกฝนดาบเดียวฟ้าแจ้งได้ แต่เขาก็ยอมรับว่าเหตุผลของผู้อาวุโสหลินนั้นถูกต้องและเที่ยงตรงที่สุด
แท้จริงแล้ว… ใช่ว่าทุกคนจะครอบครองพรสวรรค์ที่ฝ่าฝืนกฎสวรรค์ได้เช่นเขา
หลังจากนั้นไม่นาน เมิ่งฝานก็ปลีกตัวออกจากชั้นสองของหอศาสตรา มุ่งหน้าสู่หน้าผาสำนึกตนอีกครั้ง
เมื่อพายุแห่งเหตุการณ์ต่าง ๆ เริ่มสงบลง เส้นทางแห่งการบ่มเพาะตามปกติย่อมต้องเริ่มต้นใหม่ อัครมหาค่ายกลพันธนาการพันจุนบนหน้าผาสำนึกตน ซึ่งเป็นสถานที่ลงโทษอันน่าหวาดหวั่นสำหรับผู้อื่น บัดนี้ได้กลายเป็นโรงฝึกส่วนตัวของเมิ่งฝานไปเสียแล้ว
เรื่องพิสดารเช่นนี้ หากมิใช่เมิ่งฝาน คงมิมีผู้ใดกล้ากระทำ
วันเวลาอันเรียบง่ายมักเคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาก็ล่วงเลยไปอีกสิบราตรี
