นั่นเพราะพลานุภาพของกายาเทพมังกรเขียวนั้นร้ายกาจยิ่งนัก มันทรงพลังกว่าวิชากายาเดิมของเขานับไม่ถ้วน
ในปัจจุบัน เมิ่งฝานที่ครอบครองกายาเทพมังกรเขียวเพียงระดับสองขั้นสูงสุด กลับมีพละกำลังและความแข็งแกร่งของร่างกายเทียบเท่ากับกายาเหนือสวรรค์ระดับห้าได้เลยทีเดียว!
“หากข้าสามารถทลายขีดจำกัดเข้าสู่ระดับสามได้สำเร็จ พลังกายาของข้าคงจะก้าวข้ามไปสู่ขอบเขตที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม”
เมิ่งฝานลอบพึงพอใจกับผลลัพธ์นี้ยิ่งนัก
ทว่าการจะก้าวข้ามไปสู่ระดับที่สามนั้นมิใช่เรื่องง่าย เพราะทรัพยากรที่เขาสั่งสมมาจากการฝึกกายาเดิมได้ถูกใช้ไปจนหมดสิ้นแล้ว และในมือตอนนี้ก็มิหลงเหลือโอสถวิเศษใด ๆ ที่ใช้สำหรับการบ่มเพาะกายาอยู่อีกเลย
“ลองแวะไปที่ตำหนักยาดูสักคราแล้วกัน” เมิ่งฝานรำพึงกับตนเองในใจ
การที่กายาเทพมังกรเขียวติดชะงักอยู่ที่จุดสูงสุดของระดับสองนั้น ทำให้เขารู้สึกขัดใจอยู่มิน้อย ด้วยนิสัยส่วนตัวที่เป็นพวก “นิยมความสมบูรณ์แบบ” หากสิ่งใดที่ตั้งใจแล้วยังก้าวข้ามไปมิได้ เขาย่อมรู้สึกกระสับกระส่ายมิเป็นสุข
วันถัดมา เมิ่งฝานจึงออกเดินทางมุ่งหน้าสู่ตำหนักยา
