อยากจากโจวผิงไป“……คนต่อไป” โจวผิงเอ่ยขึ้นอย่างเชื่องช้าเจียหลานและหลินชีเยี่ยสบตากัน ก่อนจะลุกขึ้นจากพื้น เดินอย่างองอาจไปยังกลางลานโล่งเธอกลับมาสวมชุดฮั่นฝูสีน้ำเงินตัวเดิม ผมยาวสีดำถูกมัดรวบไว้ ปล่อยตกลงมาถึงเอวอย่างเป็นธรรมชาติ มือขาวทั้งสองข้างยกขึ้น ตั้งท่าเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ร่างของเธอสั่นไหว พุ่งเข้าหาโจวผิงอย่างรวดเร็วโจวผิงยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่มีทีท่าว่าจะออกมือเลยแม้แต่น้อยเจียหลานพุ่งเข้ามาตรงหน้าเขา ใช้ศิลปะการต่อสู้โบราณในทันที เงาหมัดพุ่งออกมาอย่างรวดเร็วจนตาลาย ทว่าโจวผิงเพียงแค่หลบหลีกอย่างต่อเนื่อง หลังจากผ่านไปประมาณสิบกว่าวินาที เมื่อเขาแน่ใจว่าเจียหลานรู้แค่การใช้หมัดเท่านั้น จึงส่ายหัวเล็กน้อยเขายกมือขวาขึ้น เสียงกระบี่ดังก้องในอากาศ ตะเกียบไม้อันนั้นแตะเบาๆ ไปที่ฝ่ามือของหญิงสาว……แล้วก็ถูกเจียหลานคว้าไว้ในมือโจวผิง “?”ตะเกียบที่เต็มไปด้วยพลังอันน่าเกรงขาม ถูกเจียหลานกำไว้แน่น สีหน้าของเธอไม่เปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อยราวกับว่าสิ่งที่เธอจับไว้เป็นเพียงตะเกียบธรรมดาอันหนึ่งกร๊อบ!!เจียหลานออกแรงบีบ หักตะเกียบอันนั้นในมือของเธอ!โจวผิง “???”ชายหนุ่มมองตะเกียบที่เหลืออยู่ครึ่งท่อนในมืออย่างเหม่อลอย ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงแรงปะทะที่ข้างหู เขารีบหลบไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว สายตาที่มองเจียหลานเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงใช้มือเปล่ารับพลังกระบี่?ล้อเล่นรึเปล่า?แม้ว่ามันจะเป็นแค
