่ตะเกียบ แต่พลังกระบี่ที่แฝงอยู่ก็ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะ!โจวผิงพิจารณาเจียหลาน เขาโยนตะเกียบครึ่งอันในมือทิ้งไป ใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางชิดกันทำเป็นรูปดาบ แล้วฟันไปในอากาศหลายครั้งพลังอันน่าเกรงขามพุ่งออกมา ปะทะร่างของเจียหลานราวกับคลื่น แต่อีกฝ่ายกลับยืนหยัดมั่นคงเหมือนเสาค้ำสมุทร ไม่ขยับเขยื้อนท่ามกลางพลังกระบี่ที่โหมกระหน่ำ ราวกับว่าสิ่งที่ผ่านร่างของเธอไม่ใช่พลังกระบี่ แต่เป็นเพียงลมธรรมดาเจียหลานย่อตัวลงเล็กน้อย ก่อนจะพุ่งเข้าหาโจวผิง พลางกำหมัดแน่น“กรงกระบี่”โจวผิงพึมพำ พลังกระบี่หลายสายพุ่งออกจากตัวเขาในทันที พุ่งไปรอบๆ ตัวเจียหลาน ราวกับกำลังกักขังอีกฝ่ายเอาไว้ในกรงล่องหนเจียหลานติดอยู่ในกรง พยายามเคลื่อนไหวร่างกาย แต่กลับไร้ผลหลังจากดิ้นรนมานาน เธอก็ถอนหายใจอย่างจนปัญญาโจวผิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาโบกมือเบาๆ กรงกระบี่ก็หายวับไปในพริบตา“พอแล้ว คนต่อไป”เจียหลานเดินไปนั่งที่ขอบโกดังอย่างหมดอาลัยตายอยาก โดยไม่ทันสังเกตว่าเพื่อนคนอื่นมองเธอด้วยสายตาเหมือนกำลังมองสัตว์ประหลาด“พี่เจียหลาน… เจ๋งมากเลย!” หัวหน้าแฟนคลับไป๋หลี่พั่งพั่งอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปาก “พี่ต่อสู้กับปรมาจารย์กระบี่ตั้งห้านาทีกว่า แถมไม่ได้รับบาดเจ็บเลยสักนิด แถมยังหักตะเกียบของปรมาจารย์กระบี่ได้อีก! พี่ช่างแข็งแกร่งจริงๆ!”เมื่อได้ยินคำชมจากใจจริงของไป๋หลี่พั่งพั่ง เจียหลานก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มุมปากปรากฏรอยยิ้มเธอหัน
