ื่อวานเพราะดึกเกินไป และยังไม่จำเป็นต้องใช้ห้องครัว หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ จึงไม่ได้มาทำความสะอาด ที่นี่ยังคงสกปรกมอมแมม……แต่ตอนนี้ ทั้งห้องครัวดูใหม่เอี่ยม ราวกับเพิ่งตกแต่งเสร็จ พื้นที่เคยเต็มไปด้วยฝุ่นและคราบมัน ตอนนี้ไม่มีแม้แต่ฝุ่นสักเม็ด กระเบื้องทุกแผ่นบนผนังเงาวับสะท้อนแสง!หลินชีเยี่ยค่อยๆ เดินไปที่อ่างล้างผัก มองดูชั้นวางจานสีขาวสะอาดเหมือนใหม่ ราวกับถูกขัดมัน จากนั้นก็ตกอยู่ในภวังค์“ฉันจำได้ว่า……จานพวกนี้เดิมมีลายแกะสลักนี่?” สีหน้าหลินชีเยี่ยดูแปลกๆ “ลวดลายหายไปไหน? ทำไมกลายเป็นจานขาวล้วนไปหมด?”“มันน่าขนลุกใช่ไหม?” เฉาเยวียนพูดอย่างจริงจัง “ชีเยี่ย ฉันก็นับว่าเป็นคนในแวดวงธรรมะเหมือนกัน ถ้าเจอผีจริงๆ ฉันก็ไม่กลัวหรอก……แต่ผีแบบนี้ ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน แม้แต่ได้ยินยังไม่เคย พูดตามตรง……ฉันจนปัญญาแล้ว”แกร๊ก แกร๊ก……เสียงแว่วๆ ดังมาจากนอกประตูหลินชีเยี่ยกับเฉาเยวียนสบตากัน แล้วรีบวิ่งออกจากห้องครัว ตรงไปยังลานโล่งกลางโกดังที่อยู่ไกลออกไปพอวิ่งมาถึงลานโล่งกลางโกดัง ทั้งสองก็ชะงักอยู่กับที่นี่……เป็นโกดังที่พวกเขามาเมื่อวานเหรอ?พื้นสะอาดไร้ฝุ่นสะท้อนเงาของพวกเขา คราบสนิมบนผนังรอบๆ หายไปหมด อากาศที่เคยขุ่นมัวก็สลายไปแทนที่ด้วยกลิ่นหอมของน้ำยาทำความสะอาด แม้แต่ฝุ่นบนเพดานก็ถูกเช็ดสะอาดหมดจดกลางลานโล่ง ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังถือไม้ถูพื้น แขนเสื้อเชิ้ตพับขึ้น ก้มหน้าถูพื้น ดวงตาเต็มไปด้วย
