ืออย่างเบามือ สายตาจับจ้องไปที่ไวน์ราคาแพงที่ส่องประกายสีแดงเข้มในแก้ว ครู่หนึ่งผ่านไป จึงเงยหน้าขึ้นแล้วดื่มมันจนหมดในคำเดียวตึก! ตึก! ตึก!“อรุณสวัสดิ์ค่ะ หัวหน้า” หญิงสาวร่างอวบเดินลงบันไดมาพร้อมรอยยิ้มเหวยซิวหมิงหันไปมองเธอ ยกแก้วไวน์ในมือขึ้นแล้วพูดพร้อมรอยยิ้ม “อรุณสวัสดิ์ เหมียวซู มาดื่มด้วยกันสักแก้วไหม?”เหมียวซูส่ายหน้า “หัวหน้าคะ การดื่มแอลกอฮอล์แต่เช้าไม่ดีต่อกระเพาะนะคะ”เหวยซิวหมิงวางแก้วในมือลงบนโต๊ะอย่างจนใจ แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย“ช่วยไม่ได้ ไวน์ที่ตระกูลไป๋หลี่ส่งมาให้มันเยอะเกิน ถ้าไม่ดื่มขวดนี้ให้หมด ตู้เก็บไวน์ก็จะไม่มีที่ใส่ขวดใหม่แล้ว”เขาเดินไปที่ผนังด้านหลังโทรทัศน์ แล้วเลื่อนประตูไม้บนผนังออก ประตูตู้ขนาดใหญ่เลื่อนเปิดออกอย่างเงียบเชียบ เผยให้เห็นไวน์ราคาแพงมากมายที่เรียงรายอยู่ในตู้ไม้ทั้งผนัง ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ ราวกับภูเขาลูกน้อย“ถ้าใส่ไม่หมดก็ไม่ต้องรับมาสิคะ” เหมียวซูพูด “หัวหน้าคะ พวกเราเป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีนะคะ ไม่ควรพัวพันกับพวกเขามากเกินไป”“ฉันรู้ แต่ว่า……” เหวยซิวหมิงมองไวน์ทั้งผนังด้วยสายตาเสียดาย “เธอก็รู้ว่าฉันเป็นคนที่ไม่มีภูมิต้านทานต่อน้ำเมาเลย……ถ้าฉันไม่รับมา พวกเขาก็จะเอาไวน์พวกนี้ไปเททิ้งในห้องน้ำ นั่นมันเป็นการทำลายของดีนะ!”เหมียวซูถอนหายใจอย่างจนใจ ส่ายหน้าแล้วเดินเข้าครัวไปเตรียมอาหารเช้า“แล้วเหล่าหานกับคนอื่นๆ ล่ะคะ?” เหมียวซูเหมื
