อนนึกอะไรขึ้นได้จึงถาม“เมื่อคืนพวกเขาไปจัดการกับสิ่งลี้ลับที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นมาใหม่ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่กลับมาเลย” เหวยซิวหมิงพึมพำ “ไม่รู้ว่าไปนอนค้างที่คลับไหนอีกหรือเปล่า”เหมียวซูกลอกตา บีบไข่ไก่ในมือแตกอย่างรุนแรง “หัวหน้าคะ! คุณควรจะตักเตือนพวกเขาบ้างนะคะ! วันๆ ไม่มีความเป็นระเบียบเรียบร้อยเลย ไม่เห็นมีท่าทางของหน่วยพิทักษ์ราตรีเลยสักนิด!”“รู้แล้วๆ คราวนี้พอพวกเขากลับมา ฉันจะสั่งสอนพวกเขาอย่างจริงจังแน่นอน!” เหวยซิวหมิงพูดอย่างเคร่งขรึมติ๊งต่อง!ขณะที่ทั้งสองคนกำลังคุยกันอยู่นั้น เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้นเหวยซิวหมิงกำลังจะบอกให้เหมียวซูไปเปิดประตู แต่เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังยุ่งอยู่ในครัว จึงถอนหายใจแล้วลุกไปเปิดประตูเองเมื่อเห็นร่างที่ยืนอยู่นอกประตู เหวยซิวหมิงก็ชะงักอยู่กับที่“ไป๋หลี่ถูหมิง?!” เหวยซิวหมิงมองดูเด็กอ้วนที่ดูสกปรกและเละเทะอย่างตกใจ “เกิดอะไรขึ้นกับนาย?”ไป๋หลี่พั่งพั่งยิ้มอย่างเศร้าๆ “ช่วงนี้เจอเรื่องนิดหน่อย……หัวหน้า ผมขอเข้าไปข้างในได้ไหมครับ?”“เข้ามาเร็วๆ!”เหวยซิวหมิงพาไป๋หลี่พั่งพั่งเข้าไปในบ้าน เหมียวซูที่กำลังยุ่งอยู่ในครัวเห็นสภาพของเขาก็ตกใจเช่นกัน รีบถอดผ้ากันเปื้อนแล้วเดินเร็วๆ เข้ามา“เสี่ยวถูหมิง เกิดอะไรขึ้นกับนาย? ใครรังแกนาย? บอกพี่สาวมา! พี่สาวจะไปซัดมันเดี๋ยวนี้!” ดวงตาของเหมียวซูเต็มไปด้วยความโกรธ“ไม่เป็นไรครับ……ไม่ต้องหรอกพี่เหมียว”“เหมียวซู รีบ