างแข็งสาดส่องลงบนใบหน้าของพวกเขาม่านตาของไป๋หลี่พั่งพั่งก็หดเล็กลงทันที“ผู้ใช้วัตถุต้องห้ามทั้งสี่ ดิน น้ำ ลม ไฟ ขอคารวะคุณชายน้อย” ผู้ใช้วัตถุต้องห้ามแห่งไฟมองตาของไป๋หลี่พั่งพั่งเอ่ยเสียงเรียบ“พวกคุณ?!” ไป๋หลี่พั่งพั่งมองภาพตรงหน้าอย่างตกตะลึง ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ “เป็นไปได้ยังไง?พวกคุณเป็นบอดี้การ์ดประจำตัวของผม ทำไมถึงต้องมาฆ่าผมด้วย?!!”ไป๋หลี่พั่งพั่งมองใบหน้าที่คุ้นเคยทั้งสี่ด้วยสีหน้าซีดเผือด เล็บของเขาจิกเข้าไปในเนื้อ ภายใต้ความเจ็บปวดรุนแรงเขาตระหนักว่าทุกอย่างตรงหน้าไม่ใช่ภาพลวงตาแต่เขาไม่อาจเข้าใจได้!ผู้ใช้วัตถุต้องห้ามทั้งสี่แห่งดิน น้ำ ลม ไฟนี้ เป็นบอดี้การ์ดที่ขึ้นตรงกับเขา ตั้งแต่เด็กจนโต เขาเคยถูกลอบสังหารนับร้อยครั้ง ซึ่งกว่าครึ่งเป็นวัตถุต้องห้ามทั้งสี่นี้ที่จัดการให้ ถ้าไม่มีพวกเขา เขาคงตายไปนานแล้วในการลอบสังหารครั้งไหนสักครั้ง……ตอนที่ถูกสาวกและศาสนจักรเทพโบราณไล่ล่าที่ชางหนาน ก็เป็นผู้ใช้วัตถุต้องห้ามทั้งสี่นี้ที่เสี่ยงชีวิตต่อสู้กับศัตรูเขา เฉาเยวียน และเสิ่นชิงจู่ถึงได้หลบหนีไปได้อย่างราบรื่นในสายตาของไป๋หลี่พั่งพั่ง คนทั้งสี่นี้คือร่มเงาที่ปกป้องเขามาตลอดการเติบโต เป็นรุ่นพี่ที่เขาเคารพนับถือมาตลอดแต่ตอนนี้ แม้แต่พวกเขาก็จะมาฆ่าเขา?!“ขออภัยด้วยคุณชายน้อย” ผู้ใช้น้ำค่อยๆ หลุบตาลง ดูเหมือนไม่อยากจะมองตาของไป๋หลี่พั่งพั่งอีกต่อไป “พวกเราไม่สามารถปล่อ