บเจียหลาน “งั้นพวกเราสามคนไปกัน!”…ที่โรงพยาบาลหน้าห้องพักของมอลลี่ชายร่างผอมแห้ง ซุนหลวน และเฉียนฮ่าวหรานนั่งเรียงกันบนม้านั่งยาว คุยกันไปเรื่อยเปื่อย“พวกนายว่า……คนพวกนั้นที่ใส่หน้ากากไซอิ๋ว เป็นหน่วยรบพิเศษจริงๆ เหรอ?” ซุนหลวนอดถามไม่ได้ “ทั้งลวนลามทั้งหักแขน ทำไมรู้สึกเหมือนโจรชัดๆ?”“จะเป็นโจรหรือไม่ก็ไม่รู้ แต่ว่าเป็นพวกวิปริตแน่ๆ” ชายร่างผอมแห้งพูดอย่างมั่นใจ“จริงๆ แล้วฉันกลับรู้สึกว่า พวกเรามีระดับความสามารถไม่ต่างกันเท่าไหร่ แต่ไม่รู้ทำไม……พวกเขาถึงแข็งแกร่งกว่าพวกเรา” เฉียนฮ่าวหรานถอนหายใจ “อาจจะเป็นอัจฉริยะในตำนานก็ได้มั้ง”“อัจฉริยะชายวิปริต”“อัจฉริยะหักแขน”ชายร่างผอมแห้งกับซุนหลวนสบตากัน แล้วตบมือกลางอากาศ เห็นพ้องต้องกันในตอนนั้นเอง มีเงาร่างสามคนค่อยๆ เดินมาจากปลายทางเดินไป๋หลี่พั่งพั่งเดินไปพลางมองป้ายบนประตู เมื่อเดินมาถึงหน้าห้องพักของมอลลี่ แล้วยื่นมือจะเคาะประตู“เดี๋ยวก่อน!” ซุนหลวนพูดขึ้นทันใด เขายืนขึ้นแล้วพินิจพิเคราะห์ทั้งสามคนอย่างละเอียด “พวกนายเป็นใครกัน?”“โอ้ พวกเราเป็นเพื่อนของมอลลี่” ไป๋หลี่พั่งพั่งมองเห็นว่าเป็นคนคุ้นหน้า จึงยิ้มออกมาทันที “ได้ยินว่าเธอบาดเจ็บ พวกเราเลยมาเยี่ยม”เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ชายหนุ่มทั้งสามคนสบตากัน ในดวงตาปรากฏแววสงสัยมอลลี่มีเพื่อนในกูซูตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?“งั้นพวกนายรออยู่ข้างนอกก่อนนะ เธอกำลังเปลี่ยนผ้าพันแผลอยู่ข้างใน” ซุนหลวนพ
