จี๊ปพุ่งตรงไปยังใจกลางเมืองกูซู ขบวนรถกู้ภัยขนาดใหญ่ตามมาติดๆผ่านม่านหมอกสีม่วงที่บางเบาลงมากแล้ว รถจี๊ปพุ่งทะยานไปบนถนนราวกับลูกธนู ไฟหน้ารถสว่างจ้าส่องนำทางในความพร่ามัว มีเงาร่างหลายคนกำลังเดินออกมาอย่างเชื่องช้า“หยุดรถ!”เจี่ยงหานเห็นภาพนั้น ขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาพูดรถหลายคันค่อยๆ ชะลอความเร็วลง จอดอยู่กลางถนนกว้าง ลำแสงจากไฟหน้ารถส่องทะลุหมอกสีม่วงให้สว่างไสว ที่ปลายแสงไฟนั้น มีเงาร่างสี่คนสวมหน้ากากปรากฏขึ้นในหมอกซุนหงอคง ตือโป๊ยก่าย ซัวเจ๋ง และอั้งฮั้ยยี้ซุนหงอคงกับอั้งฮั้ยยี้เดินนำหน้า ตือโป๊ยก่ายแบกผู้หญิงคนหนึ่งไว้บนหลัง ซัวเจ๋งจับรถลากไว้ในมือ ล้อรถเสียดสีกับพื้นถนนส่งเสียงครืดคราด บนรถลากมีร่างสี่คนวางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ สามคนถูกมัดแน่นหนา สีหน้าเหมือนหมดอาลัยตายอยากเห็นภาพนั้น ทีมกู้ภัยทั้งหมดถึงกับชะงักอยู่กับที่นี่มัน… สถานการณ์อะไรกัน?“มอลลี่!!” เจี่ยงหานเห็นร่างที่บาดเจ็บสาหัสบนหลังไป๋หลี่พั่งพั่งชัดเจน เธอร้องอุทานพลางวิ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว“คุณเป็นคนของหน่วย 017 ใช่ไหม?” หลินชีเยี่ยที่สวมหน้ากากซุนหงอคงหยุดเดิน “มอลลี่กับฉินข่ายต้องได้รับการรักษาทันที นอกจากนี้ยังมีสมาชิกอีกคนถูกทำให้หมดสติอยู่ที่ประตูทิศใต้ อย่าลืมพาเขากลับมาด้วย”เจี่ยงหานตกตะลึง พยักหน้ารัวๆ“ขอบคุณ……”“เฮ้ พวกนายเบามือหน่อยนะ ระวังอย่าให้มอลลี่ของพวกเราชอกช้ำล่ะ” ไป๋หลี่พ
