กี่วันก็จะถึงวันเกิดพ่อผมแล้ว ตอนนั้นผมคงต้องกลับบ้านสักหน่อย เพื่อไปร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของท่าน”“งานเลี้ยงวันเกิดพ่อนายเหรอ? ประธานไป๋หลี่กรุ๊ปคนนั้นน่ะเหรอ?”“ใช่แล้ว ปกติเขาฉลองวันเกิดอย่างเรียบง่าย แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม”เด็กหนุ่มทั้งสามสบตากัน “ทำไมถึงไม่เหมือนเดิมล่ะ?”ไป๋หลี่พั่งพั่งลูบหัวแล้วหัวเราะเบาๆ “ปีนี้เป็นวันเกิดครบห้าสิบปีของพ่อ หลังจากผ่านวันเกิดครั้งนี้ไป ท่านก็จะเกษียณแล้ว ถือว่าเป็นงานเลี้ยงอำลาด้วยล่ะ”“ประธานไป๋หลี่กรุ๊ปจะเกษียณแล้วเหรอ?”อันชิงอวี๋เอ่ยขึ้นอย่างประหลาดใจ “นี่มันเรื่องใหญ่นะ ไป๋หลี่กรุ๊ปเป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในต้าเซี่ย และยังเกี่ยวข้องกับพลังด้านสิ่งลี้ลับ ควบคุมวัตถุต้องห้ามมากมาย อีกทั้งยังเป็นผู้สนับสนุนรายใหญ่อันดับสองของหน่วยพิทักษ์ราตรีรองจากรัฐบาล ตัวประธานเองก็เป็นหนึ่งในผู้บริหารกิตติมศักดิ์ของหน่วยพิทักษ์ราตรีด้วยถ้าเขาเกษียณไป แล้วจะให้ใครมาดูแลไป๋หลี่กรุ๊ปที่ใหญ่โตขนาดนี้ล่ะ?”ทุกคนหันไปมองไป๋หลี่พั่งพั่ง ซึ่งกำลังยิ้มแก้มปริด้วยท่าทางเขินอายเล็กน้อย เขาเกาหัว ก่อนจะยิ้มกว้างขึ้นไปอีก“นาย?!”หลินชีเยี่ยอุทานอย่างตกใจ ความคิดแรกที่ผุดขึ้นในใจคือ……ไป๋หลี่กรุ๊ปจบเห่แน่“ใช่ครับ ผมเป็นลูกชายคนเดียวของพ่อ ถูกกำหนดให้เป็นทายาทของไป๋หลี่กรุ๊ปตั้งแต่เกิด เมื่อท่านเกษียณ ก็ต้องเป็นผมที่รับช่วงต่อ……เอ่อ จริงๆ แล้วครอบครัวผมก็ไม่ได้เก่งกาจอะไรหรอ
