่งไม่ต้องพูดถึงหน่วยสำรองอะไรนั่น…เหรียญตราของนายเป็นของปลอม นายฆ่าลุงหลี่!”“ถ้าผมฆ่าเขา ทำไมผมต้องเสียเวลาทำทุกอย่างแทนเขาเมื่อกี้ด้วย?” หลินชีเยี่ยพูดอย่างสงบเฉินหานชะงักหลินชีเยี่ยส่ายหน้า หันหลังเดินออกไปนอกบ้าน แล้วเปิดประตู ลมพายุพัดเข้ามาจากข้างนอก“ก่อนตาย หลี่เต๋อหยางฝากให้ผมบอกอะไรกับคุณหน่อย” หลินชีเยี่ยเดินไปที่ประตู พูดอย่างสงบว่า “ต่อไปนี้หน่วย 332 ก็ฝากไว้กับคุณแล้ว……ของสะสมในตู้ของเขา คุณก็ใช้แทนเขาเถอะ”สิ้นเสียง ร่างของเขาก็พลันหายวับไปในความมืดของรัตติกาลลมหนาวพัดเข้ามาในห้อง ส่งเสียงครวญครางเป็นระลอก เฉินหานยืนนิ่งอยู่กับที่ นิ้วมือคลายออกเล็กน้อย ฝักดาบในมือร่วงลงพื้น“ลุงหลี่……”เฉินหานหันตัวอย่างแข็งทื่อ เดินไปที่โต๊ะทำงานในห้อง เปิดลิ้นชักที่สองใต้ตู้สำนักงาน……ข้างในมีบุหรี่มวนวางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบเต็มลิ้นชักเขามองบุหรี่ในนั้น สายตาดูเหม่อลอย หลังจากสูดหายใจลึกๆ ก็ก้มลงหยิบบุหรี่ออกมาหนึ่งมวน คาบไว้ในปากแล้วเดินออกไปนอกห้องอย่างเชื่องช้าท่ามกลางลมหนาวเขานั่งลงบนบันไดเก่าหน้าประตู มองท้องฟ้าที่ค่อยๆ จมดิ่งสู่ความมืด หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งที่พับอย่างเรียบร้อยออกมาจากกระเป๋า ค่อยๆ คลี่มันออก……มันคือจดหมายขอย้ายจดหมายขอย้ายออกจากหน่วย 332 ไปยังเมืองอื่น และชื่อผู้ขอย้าย……คือเฉินหานเขาก้มหน้าอ่านจดหมายฉบับนี้ทีละตัวอักษร มุมปากปรากฏรอยยิ้มเยาะหยันตัวเอง หยิบไฟแช็ก
