นี้อีก” เฉาเยวียนอธิบายเขาหันกลับไปมอง เห็นอันชิงอวี๋กำลังก้มหน้าลง ดูเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง“นายกำลังคิดอะไรอยู่?” เฉาเยวียนเดินไปข้างๆ เขาอันชิงอวี๋ดันแว่นตา “นายจำกำแพงสีเทาที่เราเห็นตอนเข้ามาได้ไหม?”“จำได้สิ”“มีจุดหนึ่งที่ฉันไม่ค่อยเข้าใจ” อันชิงอวี๋ครุ่นคิดพลางกล่าว “ถ้าที่นี่คือนรกในตำนาน แล้วทำไมนอกนรกถึงมีกำแพงที่สร้างในสมัยราชวงศ์ฮั่นด้วยล่ะ?”เฉาเยวียนได้ยินคำพูดนั้น ก็ชะงักอยู่กับที่“การมีอยู่ของเมืองเฟิงตู แน่นอนว่าต้องเก่าแก่กว่าราชวงศ์ฮั่นมาก เมื่อพวกเขาสร้างกำแพงล้อมรอบไว้ด้านนอกแสดงว่าในสมัยราชวงศ์ฮั่นต้องมีคนค้นพบการมีอยู่ของเมืองเฟิงตูแน่นอน ในสมัยนั้น การสร้างกำแพงขนาดใหญ่ใต้ดินเช่นนี้ จำเป็นต้องใช้แรงงานและทรัพยากรมหาศาล ที่สำคัญที่สุดคือ งานก่อสร้างขนาดใหญ่เช่นนี้ กลับไม่ทิ้งร่องรอยใดๆไว้ในบันทึกทางประวัติศาสตร์เลย……”อันชิงอวี๋ส่ายหน้า “ฉันไม่เข้าใจ ทำไมพวกเขาถึงต้องทำแบบนี้”เฉาเยวียนครุ่นคิดครู่หนึ่ง “จะเป็นไปได้ไหมว่าจักรพรรดิองค์ใดองค์หนึ่งต้องการแสวงหาชีวิตนิรันดร์ จึงได้ทำสัญญาบางอย่างกับเมืองเฟิงตู?”“เป็นไปได้ แต่ถ้าเป็นอย่างนั้น ทำไมถึงต้องสร้างกำแพง?” อันชิงอวี๋ถามอย่างสงสัย “ถ้าจักรพรรดิต้องการความเป็นอมตะ ไม่ควรจะเป็นการถวายเครื่องบรรณาการหรอกเหรอ? กำแพงที่สร้างขึ้นตรงนั้น ดูเหมือน… กลัวว่าจะมีอะไรบางอย่างหนีออกมาจากเมืองเฟิงตูมากกว่า”“หนีออกมา
