……” เฉาเยวียนครุ่นคิดครู่หนึ่ง “จะเป็นสิ่งลี้ลับบางอย่างได้ไหม? ไม่ ไม่ใช่ สิ่งลี้ลับน่าจะปรากฏขึ้นหลังจากหมอกลงมาเมื่อร้อยปีก่อน เวลาไม่ตรงกัน”อันชิงอวี๋ได้ยินคำพูดนี้ ก็ขมวดคิ้ว “ทำไมนายถึงคิดว่าก่อนหมอกลงมาไม่มีสิ่งลี้ลับล่ะ?”“ถ้ามีสิ่งลี้ลับปรากฏขึ้นก่อนหมอกลงมา โดยไม่มีหน่วยพิทักษ์ราตรี ต้าเซี่ยคงวุ่นวายไปนานแล้ว” เฉาเยวียนพูดอย่างเป็นเหตุเป็นผลอันชิงอวี๋มองเขาอย่างมีเลศนัย “แต่ก่อนหมอกลงมา… เรามีเทพเจ้า”เฉาเยวียนชะงักอยู่กับที่ ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจ “นายหมายความว่า สิ่งลี้ลับอาจมีอยู่ก่อนหมอกลงมาและที่ต้าเซี่ยไม่ตกอยู่ในความวุ่นวาย เป็นเพราะมีเทพเจ้าคุ้มครองอยู่เบื้องหลัง?”อันชิงอวี๋พยักหน้า “นี่เป็นเพียงการคาดเดาส่วนตัวของฉัน เพราะไม่มีหลักฐานใดๆ ที่แสดงว่ามีสิ่งลี้ลับอยู่ก่อนหมอกลงมา”เฉาเยวียนมองบัลลังก์ขนาดใหญ่นี้แล้วถอนหายใจ“ไม่ว่าจะอย่างไร กำแพงนั้นก็แปลกประหลาดอยู่ดี แต่เรื่องเร่งด่วนตอนนี้ เราควรหาทางออกไปก่อน”ทั้งสี่คนเดินอ้อมบัลลังก์ ตรงไปตามทางเดินด้านข้าง มาถึงด้านหลังของโถงใหญ่ นั่นเป็นพื้นที่กว้างขวางยิ่งกว่าแต่การตกแต่งที่นี่เมื่อเทียบกับห้องโถงด้านหน้า กลับมีมากกว่ามีเตียงหนึ่งหลัง โต๊ะหนึ่งตัว และชั้นหนังสือสีดำที่เต็มไปด้วยม้วนหนังสือ ที่มุมห้องยังมีธูปโบราณที่เผาไหม้จนหมด“ที่นี่เป็นห้องนอนเหรอ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งเอ่ยถามอย่างสงสัย“……เรียกว่าห้องบรรทม” เฉาเยวี
