มาทางพวกเรา……”เฉาเยวียนหน้าซีดลง รู้สึกว่าต้นคอเริ่มเย็นวาบ เขาพูดออกมาอย่างฉับพลัน “วิ่งเร็ว!!”ทั้งสี่คนไม่พูดพร่ำทำเพลง หันหลังวิ่งไปในทิศทางตรงข้ามกับวิญญาณเหล่านั้นทันที!ขณะที่วิ่ง หลี่เต๋อหยางก็เอ่ยถามอย่างสงสัย “ทำไมพวกเราต้องวิ่งด้วยล่ะ นายสวดมนต์ฆ่าพวกมันได้ไม่ใช่เหรอ?”“ไม่ใช่ฆ่า นั่นเรียกว่าการสวดส่งวิญญาณ!” เฉาเยวียนเอ่ยอย่างจนใจ “บทสวดนั้น น่าจะใช้พลังของตัวเอง เพื่อสวดส่งวิญญาณที่ยังคงอยู่ในโลกนี้ ไปสู่แดนสุขาวดี สำหรับวิญญาณเร่ร่อนแล้ว นั่นคือจุดหมายปลายทางที่ดีที่สุด……”“แล้วนั่นไม่ใช่เรื่องดีหรอกเหรอ?” อันชิงอวี๋ถามอย่างสงสัย“แต่ฉันไม่มีพลังที่ลึกซึ้งขนาดนั้น ยิ่งไปกว่านั้น ตัวฉันยังมีกรรมจากการฆ่าติดตัวอยู่มากมาย ถ้าฉันยังคงส่งวิญญาณพวกนั้นต่อไป ฉันคาดว่าตัวเองคงจะถูกไฟกรรมเผาจนตายทันที!” เฉาเยวียนถอนหายใจ “ถ้าอาจารย์ของฉันอยู่ที่นี่ ด้วยพลังของท่าน การสวดส่งวิญญาณพวกนี้ก็แค่การดีดนิ้วเท่านั้น……”“ก็อย่างที่บอกไง” ไป๋หลี่พั่งพั่งอดไม่ได้ที่จะพูด “เหล่าเฉา วิชาของนายยังไม่พอนี่นา!”เฉาเยวียน “……”“มีวิธีอื่นที่จะฆ่าพวกมันได้ไหม?” อันชิงอวี๋ขมวดคิ้วถาม“วิญญาณไม่มีรูปร่างและไม่มีตัวตน โดยแก่นแท้แล้ว มันเป็นเพียงสนามแม่เหล็กพิเศษชนิดหนึ่ง นอกจากเปลวไฟจิตสังหารของ [ราชันทมิฬล้างผลาญ] แล้ว การโจมตีของพวกนายไม่มีผลกับพวกมัน แต่ถ้าฉันปลดปล่อยราชันทมิฬที่นี่ โดยไม่มีหลินชีเยี่ยอ
