ครั้นเมื่อชำระใช้ต้นกำเนิดกระบี่ภายในกายจนหมดสิ้น เมิ่งฝานจึงก้าวออกจากห้องพัก มุ่งหน้าไปยังห้องโถงชั้นหนึ่งของหอศาสตรา
เขาเริ่มลงมือขัดถูศาสตราต่อ เพื่อดูดซับต้นกำเนิดกระบี่ที่เปรียบเสมือนโอสถทิพย์ของเขา
หากจะกล่าวตามสัตย์จริง หอศาสตราแห่งนี้คือแดนเนรมิตและถิ่นศักดิ์สิทธิ์สำหรับเมิ่งฝานอย่างแท้จริง จะมีที่ใดในใต้หล้าอีกเล่า ที่จะรวมศูนย์ศาสตรากระบี่ไว้มากมายมหาศาลให้เขาได้ตักตวงต้นกำเนิดกระบี่เช่นนี้
และเป็นดังเช่นคราก่อน ต้นกำเนิดกระบี่ที่เขาดูดซับเข้ามา ยังคงถูกแบ่งออกไปหนึ่งในสิบส่วนเพื่อไหลเข้าสู่กระบี่หงชี่ ซึ่งในตอนนี้เมิ่งฝานเริ่มจะคุ้นชินกับมันเสียแล้ว จึงมิได้รู้สึกประหลาดใจอันใดอีก
หลังเสร็จสิ้นภารกิจขัดกระบี่ เมิ่งฝานก็ทอดสายตามองออกไปนอกทวารหอศาสตรา
บัดนี้ดวงตะวันลอยเด่นอยู่กลางนภาส่องแสงแรงกล้าดุจเปลวเพลิง นับตั้งแต่ช่วงเช้าที่เขาไปเยือนหน้าผาสิกขาจนกระทั่งกลับมาฝึกปรือที่หอศาสตรา เวลาเพิ่งจะล่วงเลยมาจนถึงยามเที่ยงวันเท่านั้น
ในช่วงบ่ายนี้ เมิ่งฝานตั้งใจจะหยุดพักการบ่มเพาะพลังสำนักไว้ก่อน
