่ยและเฉาเยวียนมองเขาอย่างสงสัย มีเพียงอันชิงอวี๋ที่ยืนอยู่ข้างๆ ถอนหายใจเบาๆ เขาดูเหมือนจะรู้แล้วว่าไป๋หลี่พั่งพั่งกำลังจะทำอะไร……“ผมยังจัดเตรียมไม่เสร็จเลย” ไป๋หลี่พั่งพั่งยิ้มกว้าง แล้วล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าอีกครั้ง……ในชั่วขณะต่อมา ภายใต้สายตาตกตะลึงของหลินชีเยี่ยและเฉาเยวียน เขาหยิบที่นอนนุ่มกว้างสองเมตรสองอันออกมาจากกระเป๋าแล้วยัดเข้าไปในเต็นท์โชคดีที่เต็นท์ที่ไป๋หลี่พั่งพั่งซื้อมาใหญ่พอ แม้จะยัดที่นอนเข้าไปก็ไม่ส่งผลกระทบต่อพื้นที่ภายในเลยต่อมาคือผ้าห่มกำมะหยี่สี่ผืน เก้าอี้โยกยี่ห้อ ‘ความสุขของคนแก่’ สี่ตัว เครื่องทำความร้อนไฟฟ้ากำลังสูงสองเครื่อง เครื่องปั่นไฟดีเซลสี่เครื่อง น้ำมันดีเซลยี่สิบสี่ถัง คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะรุ่นไฮเอนด์สี่เครื่อง โต๊ะไม้แดงสี่ตัว เก้าอี้เกมมิ่งสี่ตัว รวมถึงเครื่องฟอกอากาศ เครื่องเพิ่มความชื้น โคมไฟตั้งพื้น โต๊ะชงชาเล็ก ชุดชาดินเผาสีม่วง……หลังจากประดับไฟดาวระยิบระยับสิบกว่าสายรอบเต็นท์อย่างพอเหมาะแล้ว ไป๋หลี่พั่งพั่งก็ตบมือ ถอยหลังสองก้าว พยักหน้าอย่างพอใจ“ได้แล้ว!”โคมไฟตั้งพื้นหรูหราส่องแสงอบอุ่นลงบนใบหน้าที่เหม่อลอยของหลินชีเยี่ยและเฉาเยวียน พวกเขายืนอยู่หน้า‘พื้นที่เอาตัวรอดในป่าเวอร์ชันบ้านหรู’ มองดูไป๋หลี่พั่งพั่งที่กำลังถือปืนพ่นไฟค่อยๆ ย่างเนื้อวัวหิมะอย่างเชื่องช้า พวกเขากลายเป็นหินอยู่กับที่“น่ะ… นาย……”“อะไรเหรอ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งเกาหัวอย่างส
