งอบอุ่นไม่ใช่เหรอ? บางทีอาจจะได้เจอผู้หญิงดีๆ สักคน ตอนแก่จะได้มีคนดูแล ถิงถิงก็จะได้มีแม่เลี้ยง……” ชายชราพูดพร่ำไปเรื่อยขณะวางกระเป๋าบนโต๊ะ“ผมอายุปูนนี้แล้ว จะหาเมียอะไรอีก อยู่แบบนี้ก็ดีแล้ว” หลี่เต๋อหยางโบกมือ“ดีตรงไหน?” ชายชราจ้องเขาตาขวางหลี่เต๋อหยางแกล้งไอสองทีแล้วเปลี่ยนเรื่อง “พ่อมาไกลขนาดนี้ จองโรงแรมไว้หรือยัง?”“จองแล้ว อยู่ไม่ไกลจากที่นี่……โรงแรมเกาซิ่ง”หลี่เต๋อหยางขมวดคิ้ว “ทำไมไม่จองที่ดีๆ หน่อย มาอยู่ที่ห่างไกลแบบนี้ทำไม?”“ค้างแค่คืนเดียว จะต้องดีขนาดนั้นทำไม?” ชายชราพูดอย่างมั่นใจ “ที่นั่นอยู่ใกล้บ้านแก ตอนกลับตอนกลางคืนก็สะดวก ถ้าพรุ่งนี้ถิงถิงคิดถึงแก ก็ยังมาหาได้อีก”“ก็ได้ๆ พ่อว่ายังไงก็ตามนั้น”ชายชราเก็บของเสร็จแล้วหยิบผักและเนื้อออกมาจากถุงอีกสองสามมัด เดินเร็วๆ ออกไปนอกประตู “อยู่นี่แหละเดี๋ยวพ่อไปทำกับข้าวให้”หลี่เต๋อหยางอุ้มเด็กสาวตัวน้อย มองเงาหลังที่ดื้อรั้นของชายชรา แล้วส่ายหน้าพร้อมยิ้มขื่น…“จดทุกอย่างไว้แล้วใช่ไหม?” หลินชีเยี่ยถาม“จดแล้ว” อันชิงอวี๋ดันแว่น “ไม่มีผิดแน่นอน ขอบของแผนที่นั่นตรงกับบริเวณรอบนอกของป่าที่เราเพิ่งผ่านมานี่คือแผนที่ของพื้นที่ป่าแห่งนี้ แต่ความหมายของเครื่องหมายบางอย่างในนั้น ฉันต้องกลับไปศึกษาเพิ่มเติมอีกหน่อย……”“เดี๋ยวก่อน รอแป๊บ” ไป๋หลี่พั่งพั่งกระตุกมุมปาก มองอันชิงอวี๋ด้วยสายตาเหมือนกำลังมองสัตว์ประหลาด “เมื่อกี้แค่ไม่กี่นาที
