ตระหนก! ต้องมีวิธีแน่นอน! ทุกอย่างอยู่ในการคำนวณของคุณชายคนนี้แล้ว’เฉาเยวียน “…”ทั้งสองถูกพาไปที่หน้าประตูห้องหนึ่ง เจ้าหน้าที่ด้านหลังเดินไปข้างหน้าสองก้าว แล้วเคาะประตูเบาๆไป๋หลี่พั่งพั่งมองสำรวจรอบๆ อย่างสงสัย แล้วเอ่ยถาม “พี่ชาย นี่ที่ไหนเหรอ? พวกเราไม่ควรไปคุกหรอ?”เจ้าหน้าที่ชำเลืองมองเขา “พูดน้อยๆ หน่อย! อย่าถามในสิ่งที่ไม่ควรถาม!”ไป๋หลี่พั่งพั่งยักไหล่ แล้วปิดปากเงียบอย่างว่าง่ายครู่ต่อมา ประตูเปิดออก เซี่ยอวี่สวมเสื้อคลุมสีดำยืนอยู่หลังประตูด้วยสีหน้าเรียบเฉย สายตาตกลงบนร่างของทั้งสอง ปรากฏแววเย็นชาจางๆ“ท่านรองผู้บัญชาการ พวกเขาถูกพามาแล้วครับ” เจ้าหน้าที่คนหนึ่งเอ่ยขึ้นเซี่ยอวี่พยักหน้า แล้วพูดเรียบๆ “รับทราบ พวกคุณกลับไปประจำการที่ของตัวเองเถอะ”ผู้คุมเรือนจำตกตะลึง “รองผู้บัญชาการครับ พวกเราไปไม่ได้นะ ถ้าพวกเขาไม่ว่าง่ายขึ้นมาจะทำยังไง? พวกเราต้องปกป้องความปลอดภัยของคุณนะครับ!”เซี่ยอวี่หรี่ตาลง จ้องมองผู้คุมที่เพิ่งพูดจบ น้ำเสียงเย็นชาลงเรื่อยๆ “คุณคิดว่าผมต้องการให้พวกคุณปกป้องงั้นเหรอ?”ผู้คุมถูกสายตานั้นข่มขวัญ รีบก้มหน้าลงทันที “ครับ ท่านรองผู้บัญชาการ พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้……”สิ้นเสียง เขาก็หันหลังกลับ ส่งสัญญาณตาให้ผู้คุมคนอื่นๆ ที่อยู่ด้านหลัง แล้วรีบเดินออกไปจากที่นี่เซี่ยอวี่แค่นเสียงในลำคอ หันหลังปิดประตูห้องไป๋หลี่พั่งพั่งและเฉาเยวียนยืนอยู่ในห้องทำงาน มองตากันไปมา
