ับสิบคนพร้อมกัน!ไม่เพียงแค่หลินชีเยี่ยเท่านั้น ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างก็ตกตะลึง แม้พวกเขาจะเคยเห็นอะไรมามากมาย แต่ตลอดชีวิตที่ผ่านมา พวกเขาไม่เคยเห็นวิธีการต่อสู้ที่ประหลาดขนาดนี้มาก่อนนักโทษทั้งหมดต่างถอยหลังอย่างบ้าคลั่ง พยายามรักษาระยะห่างอย่างน้อยสิบเมตรจากอันชิงอวี๋!หากบอกว่าคนอื่นมองหลินชีเยี่ยเหมือนกำลังมองสัตว์ประหลาดละก็ สายตาที่พวกเขามองอันชิงอวี๋นั้น เหมือนกำลังมองปีศาจเลยทีเดียว!อันชิงอวี๋ดูเหมือนจะรู้สึกถึงสายตาของหลินชีเยี่ย จึงหันมามองเขา ใบหน้าที่เขินอายปรากฏรอยยิ้มไร้เดียงสาสีหน้านั้นดูเหมือนจะบอกว่า ‘ดูสิ ฉันทำได้เยี่ยมมากใช่ไหม?’หลินชีเยี่ยไม่พูดอะไร แต่ชูนิ้วโป้งให้ในตอนนี้ ไม่ว่าลูกพี่หันจะหัวช้าสักแค่ไหน ก็ตระหนักได้ว่าเด็กหนุ่มสองคนนี้ไม่ธรรมดาเลย แต่ว่า……ตอนนี้คิดจะหยุดก็สายเกินไปแล้วร่างของหลินชีเยี่ยพลันเคลื่อนไหว มาปรากฏตัวตรงหน้าเขาในทันที!จับโจรต้องจับหัวหน้าก่อน ลูกน้องของลูกพี่หันต่างก็ขวัญหนีดีฝ่อไปหมดแล้ว ไม่กล้าลงมือต่อ ตอนนี้ภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดก็คือตัวลูกพี่หันเองขนของลูกพี่หันลุกชัน โดยไม่ต้องคิด เขาถอยหลังไปหลายก้าวทันที ตามมาด้วยลำแสงกระบี่ที่พุ่งออกมาจากตะเกียบในมือของหลินชีเยี่ย ทิ้งรอยแผลตื้นๆ ไว้บนแก้มของเขาหากลูกพี่หันถอยช้ากว่านี้ครึ่งก้าว ตอนนี้ใบหน้าของเขาคงจะเสียโฉมไปแล้วเมื่อลูกพี่หันทรงตัวได้ ก็มองไปที่หลินชีเยี่ยด้วยสายตาดุร้าย
