หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วมุ่น “มีคนชอบกินอย่างนี้ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมอีกล่ะ?”อู๋เหลาโก่วไม่ตอบอะไร‘เดี๋ยวก่อน…’ทันใดนั้น หลินชีเยี่ยก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้ ดวงตาเปล่งประกายแปลกๆอะไรนะ มันเป็นอะไรเผ็ดๆ อะไรบะหมี่เนื้อวัว……ชื่อแปลกๆ แบบนี้ เขาเหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนในความฝัน หลินชีเยี่ยรู้สึกว่าสมองของเขาช้าเหลือเกิน เขาต้องเคยได้ยินมาจากที่ไหนสักแห่ง แต่ตอนนี้นึกไม่ออกเลยในขณะที่หลินชีเยี่ยกำลังครุ่นคิดอย่างหนัก อู๋เหลาโก่วก็มองเขาอีกครั้ง แล้วพูดอย่างสงบว่า“ฟ้าสางแล้ว”ในชั่วพริบตา จิตสำนึกของหลินชีเยี่ยก็ดิ่งลงอย่างรวดเร็ว……พรึ่บ!หลินชีเยี่ยลุกพรวดขึ้นจากเตียง ขมวดคิ้ว ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัยเขาเงยหน้ามองนาฬิกาบนผนัง เเจ็ดโมงพอดีเช้าเป๊ะ!เขาหลับตาลง พยายามนึกถึงความฝันประหลาดเมื่อครู่อย่างละเอียด ความสงสัยในใจยิ่งเพิ่มขึ้น……หลินชีเยี่ยส่ายหัว โยนความคิดสับสนวุ่นวายเหล่านี้ทิ้งไป แล้วลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟันทันทีศูนย์ไจเจี้ย“ลูกพี่ ผมสืบสวนผู้ต้องสงสัยทั้งหมดแล้ว แต่ว่า……ไม่ได้อะไรเลยครับ” ชายหน้าบากพูดกับลูกพี่หันที่อยู่ในห้องขังข้างๆ ผ่านลูกกรงลูกพี่หันขมวดคิ้วเล็กน้อย “อะไรที่ว่าไม่ได้อะไร?”“ในช่วงเวลาที่เราคาดว่าไอ้ตาเดียวถูกฆ่า พวกนั้นมีพยานยืนยันตัวตนหมดเลยครับ!” ชายหน้าบากเกาหัว “ตอนนั้นเพิ่งเริ่มเวลาทำกิจกรรม พวกเขารวมตัวกันไปกินข้าวที่โรงอาหาร ไม่มีโอกาสไปฆ่าไอ้ตาเดียวเ
