่ยจะยังท่องไม่จบ แต่ก็เรียกน้ำมาได้มากมายขนาดนี้ เกือบจะตัดแม่น้ำออกเป็นส่วนหนึ่งแล้วไหลเข้ามาทั้งหมดน้ำเต็มชั้นล่างทั้งหมดในเวลาเพียงวินาทีเดียว ท่วมห้องนอนผู้ช่วยพยาบาลชาย ห้องครัว ลาน และห้องซักผ้าทั้งหมด ถ้าหลินชีเยี่ยท่องบทกวีจนจบ อาจจะเรียกน้ำตกมาได้จริงๆแต่เพียงแค่ท่องครึ่งประโยค พลังจิตของหลินชีเยี่ยก็ถูกใช้ไปเกือบสองในสามแล้ว ด้วยระดับพลังของเขาตอนนี้ยังไม่สามารถทำได้ถึงขนาดนั้นหลินชีเยี่ยตรวจสอบโรงพยาบาลอีกครั้ง จนแน่ใจว่านอกจากอุปกรณ์ทำครัวถูกแช่น้ำ ลานถูกน้ำซัดกระจัดกระจาย และก้นของอาจูบวมเป็นก้อนใหญ่แล้ว ก็ไม่มีความเสียหายอื่นใด เขาจึงถอนหายใจด้วยความโล่งอกเขาไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาลนานนัก แต่กลับคืนสู่ร่างเดิมและลุกขึ้นนั่งบนเตียงเขาต้องการทดลองว่า [กวีแห่งนภา] ภายใต้การกดทับของ [ศิลายับยั้ง] จะสามารถทำอะไรได้บ้าง ซึ่งจะเกี่ยวข้องโดยตรงกับวิธีการหลบหนีของเขาเขาชำเลืองมองกล้องวงจรปิดที่มุมห้อง แล้วเดินตรงเข้าห้องน้ำ ปิดประตูตามหลังหลินชีเยี่ยเป็นเพียงผู้ป่วยทางจิต ไม่ใช่นักโทษ ดังนั้นสถาบันวิจัยจึงไม่ได้โหดร้ายถึงขนาดติดตั้งกล้องในห้องน้ำของเขา นี่อาจเป็นความดื้อรั้นครั้งสุดท้ายของเขาหลินชีเยี่ยยืนข้างอ่างล้างหน้า ค่อยๆ หลับตาลง แล้วท่องบทกวีอีกครั้ง“น้ำตกไหลเชี่ยวกรากลงมาสามพันฉือ ราวกับว่าสายน้ำสีเงินจากสรวงสวรรค์ร่วงหล่นลงมา”เสียงน้ำไหลดังขึ้นทันทีในห้องน้ำที่เงียบสงบ
