ขอเป็นตัวแทนของเหล่าเทพเจ้าแห่งต้าเซี่ย……มาขอขมาต่อผู้เคราะห์ร้ายทั้งหมดในเมืองชางหนาน!”“พวกเรา……มาช้าเกินไป”ป้าพยุงหยางจิ้นให้ลุกจากพื้น เธอมองดวงตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและตำหนิตัวเอง ก่อนจะยิ้มอย่างอ่อนโยนแล้วกอดเขาไว้ในอ้อมแขน“เจ้าเด็กโง่ กลับมาก็ดีแล้ว”“คุณแม่ครับ วางใจได้” หยางจิ้นสูดหายใจเข้าลึกๆ ดวงตาปรากฏความมุ่งมั่น “สิบปีก่อน พวกเรามาไม่ทันทุกอย่าง……แต่ต้องขอบคุณพี่ชาย วันนี้พวกเราจึงมีโอกาสอีกครั้ง”“โอกาสที่จะช่วยทุกคน”แสงสีเงินส่องประกายขึ้นในมือของหยางจิ้น ถุงผ้าสีเทาใบหนึ่งปรากฏขึ้น “นี่คือถุงเก็บวิญญาณ เป็นสมบัติล้ำค่าของเทียนจุน สามารถบรรจุวิญญาณของผู้เคราะห์ร้ายทั้งหมดในเมืองนี้ได้”“ตอนนี้แดนศักดิ์สิทธิ์แตกสลาย วิญญาณที่ถูกกักไว้ในโลกมนุษย์แยกออกจากกันอีกครั้ง ผมจะใช้ถุงเก็บวิญญาณนี้รวบรวมวิญญาณทั้งหมดไว้ รอจนกว่าเทียนจุนจะสร้างร่างกายของทุกคนขึ้นมาใหม่ ก็จะสามารถชุบชีวิตพวกคุณได้”“เมื่อถึงเวลานั้น ชางหนานจะปรากฏขึ้นบนโลกอีกครั้ง!”หยางจิ้นจ้องตาป้าอย่างจริงจัง “แม่ครับ ขอให้พวกคุณเข้าไปในถุงนี้และทนลำบากสักพัก สักวันหนึ่ง ครอบครัวของเราจะได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากันอีกครั้ง”ป้าแย้มยิ้มบางๆ “แม่เชื่อใจลูก”จุดแสงสีทองปกคลุมทั่วร่างของป้า ร่างกายค่อยๆ จางหายไป เธอเดินมาหยุดตรงหน้าหยางจิ้น ลูบใบหน้าของเขาเป็นครั้งสุดท้าย“อาจิ้น ดูแลตัวเองให้ดีนะ และดูแลพี่ชายของลูกด้
