รงนั้น จ้องมองเธออย่างเงียบงัน ดวงตาเต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน“เหลิ่งเซวียน” ซือเสี่ยวหนานเอ่ยเสียงเรียบ “นายเป็นแค่คนธรรมดา อย่าพยายามขัดขวางฉัน”“เสี่ยวหนาน……” เหลิ่งเซวียนเอ่ยเสียงแหบพร่า “ทำไมเธอถึงทำแบบนี้?”“ฉันเป็นตัวแทนของเทพแห่งกลลวง การหลอกลวงและโกหกคือสิ่งที่ฉันถนัดที่สุด ฉันมาที่ชางหนานก็เพื่อสืบหาความลับที่นี่ และตามหาร่องรอยของ [ความแค้นของพระศิวะ]” ซือเสี่ยวหนานพูดอย่างไม่ใส่ใจ “ซือเสี่ยวหนานของหน่วย 136 ที่พวกนายรู้จัก ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นการปลอมตัวของฉัน มันเป็นของปลอม ฉันหลอกลวงพวกนาย ฉันใช้ประโยชน์จากพวกนาย!”“คำตอบนี้……นายพอใจไหม?”เหลิ่งเซวียนจ้องตาเธอแล้วส่ายหน้า “เธอโกหก”ซือเสี่ยวหนานขมวดคิ้วเล็กน้อย“ถ้าเป็นแค่การใช้ประโยชน์และหลอกลวง……ทำไมเธอถึงจงใจรักษาระยะห่างกับพวกเรา?” เหลิ่งเซวียนพูดช้าๆ“เธอมักปิดกั้นตัวเอง พูดก็น้อย ทั้งในชีวิตประจำวันหรือภารกิจ เธอก็ตั้งใจลดการมีตัวตนของตัวเองลง”“ตอนที่ทำกิจกรรมร่วมกัน เธอก็มักจะนั่งอยู่คนเดียว มองพวกเราจากที่ไกลๆ เงียบๆ ถึงแม้ในดวงตาจะเต็มไปด้วยความปรารถนา แต่ก็ไม่กล้าเข้ามาใกล้”“แม้แต่ตอนฝังศพจ้าวคงเฉิง เธอก็ไม่ได้ไป”“ทำไมล่ะ?”“ถ้าเธอเป็นคนที่แฝงตัวเข้ามาสืบข้อมูล เพื่อเข้าหาหัวหน้าหน่วย เธอควรจะพยายามสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับพวกเราไม่ใช่เหรอ?”ซือเสี่ยวหนานเม้มริมฝีปากเบาๆ ไม่กล้าสบตากับเหลิ่งเซวียนส่วนเหลิ่งเซวียนเดินเข
