วกเราได้ย้ายเข้ามาอยู่ในจินตนาการของฉันแล้ว”คำพูดช่างลึกลับ หลินชีเยี่ยก็เข้าใจแค่ครึ่งๆ กลางๆ แต่อาจารย์เฉินไม่ได้ตั้งใจจะอธิบายต่อ กลับหันไปพูดกับด้านนอกรถม้าช้าๆ ว่า“ออกรถ”เด็กรับใช้ด้านนอกรถม้าค้อมคำนับ แล้วปิดประตูรถม้า ในชั่วขณะนั้น ร่องรอยของอาจารย์เฉินและหลินชีเยี่ยก็หายไปทันที ราวกับไม่เคยปรากฏอยู่ที่นั่นมาก่อนเด็กรับใช้ที่นั่งอยู่ด้านนอกรถม้า ขับรถม้าออกไปอย่างไม่มีจุดหมาย รถม้าเคลื่อนที่ผ่านสิ่งกีดขวางทุกอย่างราวกับเป็นวิญญาณ ทะลุผ่านกำแพงตึกพาณิชย์ออกไปโดยตรง เคลื่อนที่ไปในเมืองราวกับเงาปีศาจภายในรถม้า หลินชีเยี่ยมองอาจารย์เฉินที่กำลังจิบชาอย่างสบายอารมณ์ตรงหน้า อดไม่ได้ที่จะถามว่า “อาจารย์เฉิน ทำไมคุณถึงตามหาผม?”อาจารย์เฉินวางถ้วยชาในมือลงช้าๆ จ้องมองหลินชีเยี่ย แล้วพูดอย่างสงบว่า “พลังของเทพเจ้าที่ปรากฏขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อน เป็นฝีมือของเธอ มังกรดินเพลิงก็เป็นเธอที่ฆ่ามัน”หัวใจของหลินชีเยี่ยเต้นแรง แต่บนใบหน้ากลับแสดงสีหน้างุนงง ถามอย่างสงสัยว่า“คุณกำลังพูดถึงอะไร?”“เธอจะแกล้งโง่หรือปฏิเสธก็ได้ แต่ความจริงก็คือความจริง” อาจารย์เฉินพูดเสียงเรียบ “แม้ว่าครูฝึกแซ่หงจะให้การเท็จแทนเธอ แต่ดาบของเธอไม่มีทางโกหก ถึงแม้ว่าฝนจะชะล้างคราบเลือดบนใบดาบจนสะอาด แต่รอยเลือดมังกรก็ยังคงทิ้งร่องรอยไว้บนนั้น……กลเม็ดเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้อาจจะหลอกคนอื่นได้ แต่หลอกฉันไม่ได้หรอก”หลินชีเยี่ยเง
