ไหมครับ”เมอร์ลินขมวดคิ้วแล้วพยักหน้า ตามหลินชีเยี่ยเข้าไปในห้องหนังสือ“ท่านเมอร์ลิน ช่วงนี้ผมเจอเรื่องบางอย่าง……” หลินชีเยี่ยนั่งลงบนเก้าอี้ พูดอย่างระมัดระวัง“เจ้าอยากให้ข้าช่วยทำนายอนาคตให้?” เมอร์ลินเข้าใจความตั้งใจของหลินชีเยี่ยในทันที“ไม่ผิด”เมอร์ลินพินิจพิเคราะห์หลินชีเยี่ยอย่างละเอียด หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย “แม้ไม่ต้องใช้คำทำนาย ข้าก็พอมองเห็นได้รางๆ ว่าเส้นทางโชคชะตาในระยะใกล้ของเจ้ามืดมนเกินไป……”“ความมืดมนหมายถึงอะไร?”เมอร์ลินลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เอ่ยสองคำ “ลางร้าย”หลินชีเยี่ยขมวดคิ้ว“พูดในแบบของพวกต้าเซี่ยของพวกเจ้าก็คือ คราวเคราะห์ในชะตาชีวิตของเจ้ามาถึงแล้ว” เมอร์ลินกล่าวต่อ“การใช้คำว่า ‘คราวเคราะห์’ นั้นเหมาะสมกว่าจริงๆ เพราะในความหมายบางอย่างแล้ว มันไม่ได้หมายถึงต้องตายอย่างแน่นอน”“ท่านเมอร์ลิน มีวิธีหลีกเลี่ยงคราวเคราะห์นี้ไหม?”เมอร์ลินส่ายหน้า “ถ้าเป็นผู้อื่น ข้าคงใช้ [ศาสตร์แห่งการทำนาย] ให้คำแนะนำได้ แต่ข้าเคยบอกไปแล้วว่า ข้ามองไม่เห็น ‘อนาคต’ ของเจ้า โชคชะตาของเจ้าถูกปิดบังไว้ ถ้าไม่ใช่เพราะช่วงนี้ข้าฟื้นฟูพลังได้บ้าง ข้าคงมองไม่เห็นแม้แต่ร่องรอยเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้”เมื่อได้ยินประโยคนี้ สีหน้าของหลินชีเยี่ยก็แสดงออกถึงความรู้สึกว่าเป็นไปตามคาด เขาถอนหายใจอย่างจนปัญญาทันใดนั้น สีหน้าของเมอร์ลินก็เปลี่ยนเป็นประหลาดขึ้นมา เขาก้มลงมองร่างกาย
