แยกวิญญาณ ฉันเคยใช้มันมาก่อน มันเป็นของที่เจ้าอ้วนนั่นให้ยืม’‘อ้อ ใช่แล้ว ฉันเคยบอกมันไว้ว่า ถ้าไม่สามารถกำจัดสาวกทั้งหมดได้ ก็จะเอากระดูกไปลอยทะเล…’‘แม่ง ฉันพูดว่า ‘ถ้าครั้งนี้รอดออกไปได้’ ไอ้อ้วนนั่นคงไม่ลืมหรอกนะ? มันคงไม่โง่ถึงขนาดขุดศพฉันขึ้นมาแล้วเอาเถ้ากระดูกไปลอยทะเล……ถ้าทำแบบนั้น ต่อให้ฉันเป็นผี ฉันก็ไม่ปล่อยมันแน่!’‘โอ้ ลืมไป……ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด คราวนี้คงไม่เหลือแม้แต่ซากแล้ว’เสิ่นชิงจู่มองดูพายุเพลิงที่มีใบหน้าของหม่าอี้เทียนเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ เขายิ้มเยาะตัวเอง‘แต่ว่า การได้ฝังอยู่บนภูเขาเดียวกับพี่น้องของตัวเอง ก็ดูไม่เลวเหมือนกัน’ท่ามกลางเสียงคำรามของลมและเปลวไฟ เสิ่นชิงจู่ยกดาบแยกวิญญาณในมือขึ้นสูง……แล้วฟันลงมาสุดแรง!!ใบมีดสีดำตัดใบหน้าในเปลวเพลิงออกเป็นสองส่วนในชั่วพริบตา ภายใต้สีหน้าที่เจ็บปวดและแค้นเคืองอย่างที่สุดของหม่าอี้เทียน ร่างวิญญาณสุดท้ายของเขาก็ถูกตัดทำลายอย่างสิ้นเชิง ใบหน้าหายไปในกองเพลิงวิญญาณและร่างกายถูกทำลาย!ร่างในชุดทหารสีดำนั้นก็ร่วงลงสู่เปลวไฟที่พลุ่งพล่าน“เสิ่นชิงจู่!!!” ครูฝึกหงตาแดงก่ำ ตะโกนลงไปด้านล่างด้วยความโกรธ “ตอนฝึกนายก็เถียงกับฉัน! ตอนสอบนายก็เถียงฉัน! ตอนนี้ถึงคราวที่ฉันจะเสียสละอย่างกล้าหาญ นายยังจะมาแย่งฉันอีก! ฉันสอนให้นายเป็นทหารที่ดื้อรั้นแบบนี้ได้ยังไง?!! ไอ้บ้าเอ๊ย!!!”เสียงของครูฝึกหงดังมาก มันก้องสะท้อนไปทั่วอุโมงค์แคบยาวน
