บทที่ 116 กระบี่หิมะสมุทร กระบี่โลหิตพรรณราย
ท่านผู้เฒ่าหลินเอื้อมมือหยิบกระบี่เล่มหนึ่งลงมาจากชั้นวางไม้บนชั้นสามของหอศาสตรา ฝักกระบี่เป็นสีดำสนิท เรียบง่ายจนดูไร้ความพิเศษใด ๆ
“นี่คือ… กระบี่หิมะสมุทร!”
ท่านผู้เฒ่าหลินส่งมันให้แก่เมิ่งฝาน ซึ่งชายหนุ่มก็รีบยื่นมือออกไปรับไว้อย่างระมัดระวัง
นี่คือกระบี่ธรรม! เป็นครั้งแรกที่เขาได้สัมผัสกับศัสตราระดับ ‘ธรรม’ อย่างใกล้ชิดเพียงนี้ ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัส ข้อมูลลี้ลับก็พลันผุดขึ้นในมโนสำนึกของเขาราวกับน้ำป่าไหลหลาก
[นามศาสตรา: หิมะสมุทร]
[ปูมหลัง: เดิมทีมีนามว่า ‘กระบี่โลหิตพรรณราย’ หล่อหลอมขึ้นจากโลหิตในดวงใจของนักบำเพ็ญเพียรหนึ่งร้อยคน… มวลสารแห่งมารร้ายโดยแท้จริง!]
เมื่อคำแนะนำของกระบี่เล่มนี้ปรากฏขึ้นในใจ เมิ่งฝานก็รู้สึกสั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ ภายใต้รูปลักษณ์ที่ดูสามัญธรรมดานี้ กลับซ่อนเร้นความอำมหิตที่ชวนให้ขวัญหนีดีฝ่อไว้ภายใน
