ร้อยล้านหยวน เงินพวกนี้มาจากไหน?”“ในวันที่ค่ายฝึกอบรมถูกโจมตี นายใช้โทรศัพท์ดาวเทียมส่งข้อความเข้ารหัสสองครั้ง ครึ่งชั่วโมงต่อมา ยอดเงินในบัญชีก็เพิ่มขึ้นอีกสามร้อยล้านหยวน นาย…”“พอได้แล้ว!”หลี่เย่ากวงตะโกนลั่น ราวกับว่าพละกำลังทั้งหมดในร่างกายถูกดึงออกไป ใบหน้าซีดเผือด เขายกมือขึ้นปิดหน้าร้องไห้อย่างเจ็บปวด“ผมไม่อยาก… ผมไม่ได้อยากทำแบบนี้ พวกมันจับพ่อแม่ของผมที่บ้านเกิด ผม…”หยวนกังจ้องมองหลี่เย่ากวงชั่วครู่ ก่อนจะละสายตาออกไป “นายไม่จำเป็นต้องพูดอะไรกับฉัน เก็บคำพูดเหล่านี้ไว้พูดกับศาลพิพากษาของหน่วยพิทักษ์ราตรีในเมืองหลวงก็แล้วกัน…”“หากไม่มีอะไรผิดพลาด ชีวิตที่เหลือของนาย คงต้องอยู่ในสถานกักกันนั่นแหละ”ในขณะที่ทุกคนยังคงตกตะลึง หยวนกังก็เอ่ยชื่อออกมาอีกสองคน“หวังกุ้ย อู๋รั่วถง”ครูฝึกสองคนที่ถูกเรียกชื่อตัวสั่นเทา สีหน้าดูกระอักกระอ่วนใจเช่นกัน“ไม่น่าเชื่อ ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ… ค่ายฝึกทหารใหม่เล็กๆ ของฉัน กลับมีหนอนบ่อนไส้แฝงตัวอยู่ถึงสามคน ช่างกล้ามากจริงๆ!”หยวนกังหัวเราะเย็นเยียบครูฝึกที่เหลือหันขวับไปมองคนทั้งสองอย่างไม่อยากจะเชื่อ ส่วนหวังกุ้ยและอู๋รั่วถงก็สบตากันอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพุ่งตัวออกมา!เคร๊ง–!!มีดสั้นสองเล่มปรากฏขึ้นในมือของพวกเขา แทงเข้าใส่ลำคอของหยวนกังราวสายฟ้า!การเคลื่อนไหวนั้นฉับไว จนครูฝึกคนอื่นแทบไม่ทันตั้งตัว เร็วเสียจนอากาศรอบข้างปรากฏเพียงภาพติดตา!หยวนกังแค่น
