เสียงเย็นชา คลื่นพลังสีทองแผ่ออกมาจากตัวเขา พลังที่น่าสะพรึงกลัวนั้นเหมือนค้อนขนาดใหญ่สองอัน กระแทกเข้าที่อกของหวังกุ้ยและอู๋รั่วถงอย่างจัง จนทั้งสองกระเด็นออกไปร่างของทั้งสองคนล้มกระแทกโต๊ะเก้าอี้โดยรอบ เสียงกระทบกันดังกึกก้อง พวกเขาพยายามลุกขึ้นจากพื้นอย่างยากลำบาก ก่อนจะกระอักเลือดออกมาหยวนกังเดินตรงไปหาพวกเขาอย่างเฉยเมย ดวงตาทั้งสองข้างเย็นยะเยือกดุจบ่อน้ำลึก“ฮะฮะ……” หวังกุ้ยพยายามลุกขึ้นจากพื้น แม้จะเผชิญกับความต่างด้านพลังอย่างมหาศาล แต่เขากลับไม่สิ้นหวัง นัยน์ตาฉายแววบ้าคลั่ง!“หยวนกัง ท่าน ‘พร่ำรำพัน’ ฝากของขวัญมาให้……”หวังกุ้ยและอู๋รั่วถงต่างยกยิ้มเหี้ยมเกรียม ในวินาทีต่อมา ร่างกายพองตัวราวกับลูกโป่ง แสงสีแดงประหลาดแผ่ออกมาจากร่างของพวกเขา!หยวนกังขมวดคิ้ว ส่งเสียงฮึดฮัดขึ้นจมูก เท้าขวากระทืบลงบนพื้น คลื่นพลังสีทองก่อตัวเป็นรูปร่างราวกับระฆังทองคำ ครอบคลุมร่างของทั้งสองไว้ แยกพวกเขาออกจากสภาพแวดล้อมโดยรอบอย่างสมบูรณ์!ตูม!!ร่างของทั้งคู่ระเบิดออก ภายใต้แสงสีแดง ชิ้นส่วนเนื้อหนังกระเซ็นไปทั่วผนังระฆังทองคำ แรงปะทะสีแดงที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าพุ่งพล่านอยู่ภายใน แต่ก็ไม่อาจทะลุผ่านออกมาได้ สุดท้ายมันก็ระเบิดขึ้นในแนวดิ่ง เกิดเป็นหลุมลึกทรงกลมปรากฏขึ้นบนพื้นเมื่อเห็นแสงสีแดงสลายไป หยวนกังก็โบกมือสลายคลื่นพลังสีทอง เศษเนื้อหนังไหลลงสู่ก้นปล่อง กลิ่นเหม็นคละคลุ้งไปทั่วบริเวณสีหน้าข
