อมา ในครัวก็เงียบลง เฉินมู่เหยี่ยเดินออกมาพร้อมกับซุปปลาหม้อโต ตามมาด้วยซือเสี่ยวหนานที่อุ้มชามและตะเกียบเต็มมือในที่สุด ทุกคนก็นั่งประจำที่โต๊ะยาวตัวหนึ่ง เก้าอี้แปดตัว อาหารรสเลิศสิบหกอย่างเฉินมู่เหยี่ย อู๋เซียงหนาน หงอิง เวินฉีโม่ หลินชีเยี่ย ซือเสี่ยวหนาน เหลิ่งเซวียน… และยังมีเก้าอี้อีกตัวที่ว่างเปล่าเดิมทีควรจะมีชายหนุ่มที่ชื่อจ้าวคงเฉิงนั่งอยู่ตรงนั้นเฉินมู่เหยี่ยค่อยๆ ยกแก้วเบียร์สีเหลืองอำพันขึ้น แสงไฟสะท้อนให้เห็นประกายวาวับ เขากวาดสายตามองทุกคน“ในหนึ่งปีที่ผ่านมา มีทั้งการจากลาและพบเจอ เกิดเรื่องราวต่างๆ มากมาย……”“แต่พวกเราก็สามารถปกป้องเมืองนี้ไว้ได้อีกครั้ง เป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม”“ในฐานะหัวหน้าหน่วย 136 ในฐานะหน่วยพิทักษ์ราตรี ฉันขอเป็นตัวแทนของวิญญาณทุกดวงในเมืองชางหนานแห่งนี้ ขอบคุณทุกคนที่อยู่ที่นี่”เฉินมู่เหยี่ยยืนตัวตรง แล้วโค้งคำนับให้กับทุกคนอย่างนอบน้อม สายตาที่เงยขึ้นมามีแต่ความจริงจัง“หวังว่าปีหน้าในวันนี้ พวกเราจะยังอยู่ที่นี่กันครบทุกคน”“ทุกคน”“สวัสดีปีใหม่”ทุกคนลุกขึ้นยืนพร้อมกับยกแก้วขึ้นสูง เสียงแก้วกระทบกันดังก้องกังวาน เบียร์สีทองอร่ามในแก้วไหลไปมาดุจเกลียวคลื่นสีทองที่เชื่อมโยงพวกเขาทุกคนไว้ด้วยกัน“สวัสดีปีใหม่!!”……ฟุ่บ!ปัง!!เสียงประทัดดังต่อเนื่องมาจากที่ไกลๆ ดอกไม้ไฟหลากสีสันถูกจุดขึ้นจากทุกมุมเมือง เบ่งบานบนท้องฟ้ายามค่ำคืน เปลวไฟหลากสีสันพลิ้วไหวไปตา
