ป็น ‘อดีต’ ‘ปัจจุบัน’ หรือ‘อนาคต’ ก็ไร้ร่องรอยให้ตามหา……นางเหมือนวิญญาณที่ไม่ได้อยู่ในโลกนี้ ไม่ว่าข้าจะใช้วิธีใด ก็ไม่สามารถสอดส่องโชคชะตาของนางได้แม้แต่เสี้ยวเดียว”“ดังนั้น……ข้าจึงแพ้”หลี่อี้เฟยกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง ใช้นิ้วสะกิดหลินชีเยี่ยเบาๆ “น่าขนลุกขนาดนั้นเลยเหรอ? เด็กผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกัน?”“ฉันก็ไม่รู้” หลินชีเยี่ยส่ายหน้า คิ้วขมวดมุ่นไม่ต่างกันสิ่งที่แน่นอนที่สุดคือ เด็กผู้หญิงที่ชนะลูกแก้วคริสตัลของเมอร์ลินกับเด็กผู้หญิงที่ชนะกำไลข้อมือของนิกซ์ รวมถึงคนที่ทิ้งจดหมายไว้ในห้องผู้อำนวยการคือคนๆ เดียวกัน นั่นก็คือ ‘จี้เนี่ยน’แต่เด็กผู้หญิงอายุแค่สิบสองสิบสามปี ทำไมถึงชนะนิกซ์ เทพีแห่งรัตติกาลในด้านการสร้างสรรค์ แล้วยังชนะเมอร์ลิน ผู้พยากรณ์ที่ยิ่งใหญ่ในด้านการอนุมานโชคชะตาได้?ยิ่งรู้จักหลินชีเยี่ยก็ยิ่งรู้สึกว่าเด็กที่ชื่อจี้เนี่ยนคนนี้เต็มไปด้วยปริศนา หากรู้ว่าเธอเป็นใคร ที่มาของโรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้าอันลึกลับแห่งนี้คงกระจ่างชัดขึ้น……ทว่าสำหรับหลินชีเยี่ยในตอนนี้ การค้นหาเรื่องนั้นดูเหมือนจะยังเร็วเกินไปตอนนี้ สิ่งที่ต้องทำอย่างเร่งด่วนที่สุดคือ หาวิธีรักษาพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่ในตำนานผู้นี้ และสุ่มรับความสามารถบางส่วนของเขามาให้ได้!หลินชีเยี่ยพยักหน้าเล็กน้อย เพ่งพินิจเมอร์ลินอย่างถี่ถ้วน ความสงสัยพลันปรากฏขึ้นอาการของเมอร์ลินนั้นแตกต่างจากนิกซ์ อย่างน้อยก็จนถึงตอนนี้
